Kategoriarkiv: samlingstips

Vi Vil Vere Venner

Eg reknar med det er fleire enn oss som jobbar med vennskap og gruppebygging i desse dagar?

Eg har brukt boka Matias er alene (http://mattiaseralene.no/) og Monsterbøkene (http://skald.no/utgjevingar/nei_sa_veslemonster/) mykje no i oppstarten. (Ikkje sponsa.) Veldig fine bøker.

Samling om vennskap

Eg jobbar i ein barnehage full av flinke folk, og på fredag hadde eg med meg to super-pedagogar, Anne Kristin og Hildegunn, på ei vennskapssamling. Her skal du få vår cirka-plan.

Opning

Me starta med «Her i barnehagen». Det er opningssangen eg og Anne Kristin har brukt på fellessamlingar sidan tidleg på 2000-talet. Så den held me på av nostalgiske grunnar. Alle de som gjekk i Sogndal studentbarnehage på Kjørnes i 2001-2002 var med og sang denne.

Det er alltid greit å ha ein opningssang, gjerne fast. Slik at ungane kjem i rett «state». På vanlege samlingar brukar me God morgen, god morgen eller God morgen alle sammen. Eg har òg innført «Hei alle saman, vil de vera med å syngja?» no i den nye barnegruppa mi.

Og som alltid; syng med innlevelse!

Ein ring av gull

På vennskaps-samlinga, med 38 barn og 8-9 vaksne, tok me alle kvarandre i hendene og sa;

«Ein ring av gull, ein riktig stor, med plass til alle hender. Der ingen er størst, der ingen er minst, der ingen er først, der ingen er sist. Me held godt fast, så alle kjenner, at ringen er smidd av gode venner.»

Vennskapssangar

Me sang Anti-jante-sangen før dramatiseringa og Bjarte Leithaug sin «Skal vi vere venner» etter dramatiseringa. Kjempe fine vennskapssangar, saman med «Stopp! Ikkje mobb!» og ein opprinneleg dansk; «Skal vi ikke vere venner.» Viss du har andre vennskapssangar, så del gjerne.

Dramatisering med masse drama!

Så kom hovudsaken; me skulle dramatiserer. Eg stjal ideen frå Matias er alene. Eg spelte Gudrun som gleda seg til oppstart i barnehagen att, når eg skulle leike med bestevennen min, Hildegunn.

Når eg og kosehunden min kom i barnehagen, sat Hildegunn og leika med ei ny jente (Anne Kristin) som eg ikkje kjende. Eg sette meg attmed dei, men dei såg meg ikkje. Eg leikte med dei samme leikene, klossar, og plutseleg reiste dei seg opp og sprang ut, utan at dei spurde om eg ville vere med. Eg vart både lei meg og sint, og kasta klossar rundt meg mens eg gret og skreik. (veldig effektfullt; «Vart du lei deg på ordentleg?»)

Då eg kom heim sa eg til mamma at eg ville slutte i barnehagen, ho sa det var tull, og at eg hadde det moro saman med Hildegunn. Då begynte eg å gråte, og fortalte mamma om korleis dagen hadde vore.

Dagen etter snakka me med ein vaksen i barnehagen, og eg og Hildegunn vart kalla inn til barnesamtale og det enda med at me vart venner alle tre, både eg, Hildegunn og Anne Kristin.

 

Neste veke skal me ha samling med fokus på Anne Kristin som er ny i barnehagen, og kor vanskeleg det er å komme ny i barnehagen.

Det at vaksne dramatiserer for barna er kjempe virkningsfullt! Anbefalast!

Kjende sangar

Så avslutta me med kjende sangar. Me sang Nøtteliten, og sangar om griser; Inne i fjøsen og Tre små griser. Sidan sangane om vennskap var ukjende, var det OK å bruke sangar som ungane kjende på slutten.

Avslutting

Avsluttinga er noko av det viktigaste i samlinga, fordi det er så lett å gløyme det. Det er så lett berre avslutte med; Nei, no har eg ikkje noko meir sååå ehe, eg trur me sluttar no.

Det er så greit å ha ein avsluttning. Slik at barn og vaksne veit at no er det slutt på samlinga. Eg og Anne Kristin brukte Trollmor på fellessamlingane i gamledagar, så det gjorde me denne gongen òg.

Og heilt til slutt tok me kvar andre i hendene igjen og sa; «Vi vil vere venner!» Eit ordtak me hang over samlingskroken vår i Notsete barnehage det første året eg jobba, i 1997. Me fann på det saman, eg og ungane, skreiv det opp og hengde det på veggen. VI VIL VERE VENNER! Det enkle er ofte det beste.

Samlinga var to avdelingar på 19 barn i kvar avdeling, i alderen 2,5 år til 5,5 år. Med andre ord, dei to store avdelingane.

Viss du trur nokon kan ha glede av denne posten om vennskap, del han gjerne vidare. Viss du brukar nokon av mine idear, så fortel meg om det.

Klem

  • Gudrun –

Hemmelegheiten for ei kjekk samlingsstund.

Eg har ein liten hemmelegheit, som «gjer» heile samlinga, ingenting er så moro som denne vesle detaljen. Så enkelt, og så virkningsfullt. Eg lova deg å fortelje deg om det i forrige post – her kjem det!

samlingsboks

Ein boks til!

Hemmelegheiten gøymer seg oppi samlingsboksen min. Oppi boksen, saman med alle konkretane, har eg nemleg endå ein boks.

Og denne boksen har eg det mykje moro med! Eg må ta opp ein video, for å illustrere korleis eg brukar han.

Eg stappar oppi konkretar, og tek fram boksen. Og ser i den 2-3 gonger sjølv. Av og til skvett eg, og ungane sit på nåler, då er det ofte edderkoppar eller slangar oppi der. Av og til skrattler eg, og ungane brister ut i latter, då er det kanskje grisane og ulven, eller ein bil eller noko «ufarleg».

Kunstpausar. Gi ungane tid til å gi respons.

Det er viktig å ta kunstpausar når du bruker denne boksen, la ungane kjenne på forventningen. Og når eg har sett 2-3 gonger sjølv, viser eg det til ungane, og så ler me godt.

Før eg ser oppi boksen, ristar eg alltid på han, igjen er kunstpauser og responstid viktig, gi ungane tid til å reagere og gi tilbakemelding. Ro ned tempoet, gi ungane tid, du skal ikkje rekke noko, de skal berre vere der, her og no.

Kva boks du brukar, har ikkje nokon betydning. Denne raude boksen kom med ei julekule av glas, kula overlevde ikkje juletreet vårt, men boksen fekk nytt liv i samlingsboksen min.

Samling skal vere gøy!

Eg tykkjer at samlingsstunda skal vere moro, eg vil at samlinga skal vere noko som både barn og vaksne gledar seg til. Derfor er det moro å gjere det litt spennande. Samlingsboksen min plukkar eg med meg kvar gong me har ein overgang med venting, og ungane klappar og seier «Samling!!»

Håpar dette inspirerer deg til å få det artigare i samlingsstunda. Me lærer alle meir viss me har det moro! Del gjerne vidare <3

Klem,

Gudrun

Samlingsboksen min – inspirasjon

Eg fekk for ei tid tilbake spørsmål på instagram om eg kunne skrive litt meir om korleis eg brukte samlingsboksen min i samlingsstunder. No, etter at eg er ferdig som konfirmantmamma og har fått landa litt, har eg endeleg teke tak i utfordringa.

Eg har alltid med meg ein boks eller ei korg som eg har konkretar i.

 

Oppi korga fyller eg på med ting, som gir meg og ungane inspirasjon.

Samlingsboksen.no sine hand- og fingerdokker – sjiraffen

Sjølvsagt ligg «gjengen» min oppi boksen. Desse Samlingsboksen.no-handdokkene ligg i nettbutikken. Og dei er valgt ut med omhu. Desse er eg veldig glad i. Å bruke handdokker eller liknande i samlingsstunda, er kjempe moro. Dersom du øver deg litt på dokkeføring og bruker blikket ditt rett, så får dokka fokus og ungane er straks meir med i samlinga. Både du og ungane får det meir moro.

Sjiraffen Laffen kom gjennom nålauga til nettbutikken fordi «Sjiraffen Laffen» er ein av favorittsangane mine. Og fordi sjiraffen er bilde på IVK (ikke volds kommunikasjon/sjiraffspråket) Sjiraffen har ein lang hals som gir godt overblikk og eit stort hjarta som gjer han god. I samlinga pleier han å vere ein god venn. Somme år introduserer eg han på hausten, og han vert ein trygg deltakar i samlingsstundene. Han går på omgang rundt til alle ungane, dei får klappe eller kose med han. Han kan ta opp vanskelege ting, han kan tulle og han kan tøyse med ungane. Og han ønskjer ofte at me skal synge «Sjiraffen Laffen». Her er eit tidlegare innlegg om Sjiraffen Laffen.

Sjiraffen Laffen – gir alltid blaffen

Bjørnen og reven

Mikkel Rev og Bamse Brakar er eit radarpar i boksen. Dei kan sjølvsagt komme opp kvar for seg, t.d. for å synge Bjørnen sover eller Mikkel rev, men dei er òg fine saman. Eg driv og utarbeidar eit opplegg med desse to i hovudrollane, eit opplegg om sosial kompetanse, sjølvfølelse, livsmeistring, vennskap, krangling. Det er 10 små historiar, eller dokketeaterstykker, om daglege, gjenkjennbare situasjonar. Det er fint å bruke handdokker, eller dramatisering med vaksene, for å få løfte opp situasjonar og skape refleksjon hjå ungane.

Grunnen til at desse to kom gjennom nålauga, er alle dei flotte folkeeventyra om desse to fyrane. Dersom ein jobbar med eventyr, er desse super fine for å skape litt liv i samlinga, og for å få med dei ungane som ikkje er så sterke språkleg.

Fingerdokker frå samlingsboksen.no

Fingerdokkene av dei tre små grisane og ulven er òg med i samlingsboksen, og i nettbutikken. Her har eg laga fleire eventyr, med inspirasjon frå det orginale eventyret, men med Samlingsboksen.no-vri. Ting er ikkje alltid som du trur.

Fingerdokkene kjem òg sjølvsagt fram dersom me skal synge Med krøllet hale, Puslegrisen eller Inne i fjøsen/bingen. Eg fortel ikkje alle eventyra om grisane og om bjørnen og reven kvar dag, men eg tykkjer det er moro å ha litt drama i samlingsstundene. Ungane elskar å bli underholdt.

Jungeldyr og rørslesang

Desse tre kjem opp for å synge «Gå ein tur i jungelen», ein rørslesong som alle ungar, inkludert meg, er veldig glade i. Anbefaler å lære deg den! Dersom det er ønskjeleg, kan eg legge den med bevegelsar ut på Facebook-gruppa (https://www.facebook.com/groups/779175422149842/)

Konkretane er samla oppgjennom åra. Krokodillen kjem òg fram viss me skal synge Nyss så møtte jeg en krokodill eller Viss du ser ein krokodille i ditt badekar. Tigeren kan komme opp til «Kamelen Klara» (Endå ein favorittsong som eg anbefalar.)

Navnesang, Ford Escort og frosken

Maracasen brukar eg viss me syng navnesongar, me sender instrumentet rundt og syng ein navnesang med eit vers til kvar unge.

Sjå her for dømer på navnesongar.

August- og septembersangar vol 1.

Frosken kjem og syng MÆ sa ein liten grøn frosk eller Små rompetroll. Det vert så mykje meir spennande dersom me trekker fram ein konkret, i staden for å seie «No skal me synge Små rompetroll.» Og som nemnt over, god visuell støtte til barn med lite språk.

Bilen er jo sjølvsagt «Ford Escort»-songen, ein song som eg har lært på Frelsesarmeen sitt Knøttekor og spreidd rundt om i barnehagane i Sogndal. Kjempe artig song som bringer med seg mykje leik, glede og humor. Men eg er òg alltid open for forslag frå publikum, me tek dei innspela som kjem.

Den mest brukte

Og så edderkoppane mine. Det er nesten ikkje ei samling utan. For dei som har fulgt med på bloggen, har nok komme borti edderkoppar tidlegare.

Vesle Petter Edderkopp

Internasjonale edderkoppar

Rødhette og ulven var eit sett fingerdokker som eg kom over. Dei ligg oppi boksen, og av og til dukkar dei opp av boksen, nesten utan at eg veit om det. Då må eg berre improvisere ei dramatisering av eventyret.

Eg har eit viktig element til i boksen min, som eg skal fortelle deg om i neste post. Det er nesten den viktigaste tingen, i allefall men mest spennande. Stay tuned.

Del gjerne innlegget vidare med barnehagefolk, småskulefolk, sfofolk, foreldrefolk, besteforeldrefolk eller andre som treng inspirasjon på å få det artig saman med ungane.

Klem

Gudrun

Samlingsstunda – Sju tips

Eg har resirkulert ein eldre bloggpost, om mine tips til samlingsstunda og videoblogga han. Håpar du tykkjer det er lærerikt og at du kan plukke med deg noko til din eigen praksis. Viss du kan få det meir moro i samlingsstunda, er målet mitt nådd. Sjå fleire innlegg om samlingsstunda her.

.

  1. Vær GLAD, SMIL, ha eit «VAKE» blikk.
    Eg held på å utdanne meg til kursinstruktør innanfor sjølvfølelse. I kurskonseptet vårt, har me ein modul som heiter følelsar. Du kan ikkje vere nedfor viss du smiler, rett deg opp i ryggen og kos deg

 

  1. Syng HØGT, KLART og SAKTE
    (med KLART meiner eg klar uttale, gjer ingenting om du syng som ei kråke, berre du er engasjert) Eg er egentleg ei utolmodig sjel, men øver meg på å synge sakte, sakte, spesielt no når eg jobbar på småbarnsavdeling. For at språkstimuleringa skal verte god, så pass på å uttale orda tydeleg. Det e

 

  1. Rørslesangar er moro!
    Gjer rørslene STORE og ENERGISKE.
    Rørslene gjer at det vert enklare for ungane å hugse teksten, gjer rørsla pitte litt i forkant, då hugsar ungane teksten lettare.

 

  1. SJÅ ALLE UNGANE INN I AUGENE!
    Hank dei inn med blikket, la kvar og ein føle seg spesiell. HEILT TIDA! Du let blikket gli over ungane og møter blikket deira. Du ser sjølvsagt ikkje lenge på kvar unge, men du ser dei alle.

 

  1. Drama er moro!
    Du treng ikkje vere skodespelar eller ha eit fansy kostyme, ein skeiv hatt på hovudet, og du er eit troll. Og du får ungane med på ein heilt anna måte. Endre litt på stemma di, og du er plutseleg ikkje Gudrun meir, men ei gammal heks, eller ein liten frosk.

 

  1. Kom aldri tomhendt til ei samling.
    Ha med eit eller anna, noko for å få ungane fokusert. Ei lita kiste med spennande ting, nokre sangkort for å illustrere det du vil ha fokus på.

 

  1. Slutt mens leiken er god.
    Har du ikkje lenger fokuset til ungane, så avslutt, eller finn på noko sprøtt for å hente dei innatt.

 

Eit av dei viktigaste råda er faktisk det siste! Har du ikkje ungane med deg lenger, så avslutt. Du er ei servicebedrift, du skal gi ungane service, det er IKKJE dei som skal gjere noko for deg. Har du klart å underhalde dei i berre 5 minutt, slutt likevel! Har du ikkje fått lese alle bøkene du tenkte, slutt likevel!

Og GLØYM dei vaksne som er med deg, det er heller ikkje dei som betaler for å høyre på deg 😉

KOS DEG! Ungane merkar det, veit du! Ver tilstades mentalt. Likte du denne bloggposten? Del han vidare <3

-Gudrun-

Hand- og fingerdokker. Rev, Bjørn, Sjiraff, Larven Aldrimett, griser og ulven
Handdokke av Rev, Bjørn, Sjiraff, Larve. Fingerdokker; tre små griser og ulven.

Hender – vekedagar – fargar.

Dette innlegget posta eg heilt i starten av blogginga mi, men no, når eg har starta med videoblogging, resirkulerer eg det. Songen handlar om hender, fargar og veke dagar.

Eg har laga eit ark for kvart vers, og tegna enkle illustrasjonar som penser ungane inn på kva verset handlar om. Som eg har sagt før, eg er ingen kunstnar, men det er det heller ikkje behov for, ein fyrstikktegning er god nok illustrasjon. Det skal vere enkelt og greit. Illustrasjonane fungerer som ark med tekst på for ungane, dei ser illustrasjonen og kjem på korleis verset går. Beveglesar fungerer på samme måten, viss du gjer bevegelsen litt på førehand 😉

Kven som har skrive tekst og melodi er ukjent for meg, viss du veit det, så gi ein lyd.

 

Fargerike hender

Måndag

So svart eg vart på hendene på måndag, på måndag.
So svart eg vart på hendene på måndag.
Eg helsa på ein feiar.
Han var ein artig kar.
So svart eg vart på hendene på måndag.

(illustrasjonen her er ei svart hand og ein flosshatt)

Tysdag

So brun eg vart på hendene på tysdag, på tysdag.
So brun eg vart på hendene på tysdag.
Eg rørde rundt i sausen,
men hadde ingi skei.
So brun eg vart på hendene på tysdag.

(illustrasjonen er ei brun hand og ein kjele)

Onsdag

So blå eg vart på hendene på onsdag, på onsdag.
So blå eg vart på hendene på onsdag.
Eg fann ein kopp med blåbær,
men koppen han gjekk sund.
So blå eg vart på hendene på onsdag.

(illustrasjon er ei blå hand og ein kopp)

Torsdag

So raud eg vart på hendene på torsdag, på torsdag.
So raud eg vart på hendene på torsdag.
Eg ville hjelpa mormor å laga syltetøy.
So raud eg vart på hendene på torsdag.

(illustrasjonen her er berre ei raud hand)

Fredag

So grøn eg vart på hendene på fredag, på fredag.
So grøn eg vart på hendene på fredag.
Eg skulle måla stolen,
men fargen kom på meg.
So grøn eg vart på hendene på fredag.

(illustrasjon er ei grøn hand og ein stol)

Laurdag

So kvit eg vart på hendene på laurdag, på laurdag.
So kvit eg vart på hendene på laurdag.
Eg baka fine bollar
med veldig mykje mjøl.
So kvit eg vart på hendene på laurdag.

(illustrasjon ei kvit hand og ein bolle)

Søndag

So rein eg vart på hendene på søndag, på søndag.
So rein eg vart på hendene på søndag.
No har eg vorte stor
og no vaskar eg meg sjølv.
So rein eg vart på hendene på søndag.

(illustrasjon ei kvit hand som «skin», dvs gule strekar rundt 😉 )

Eg skal hugse på denne sangen, og bruke den både heime og på jobb. Tøff sang!! 😉

Kos deg!

klem, Gudrun <3

Hakkebakkeboksen. Inspirasjon.

Me jobbar kvart år med eit eventyr eller ei historie som tema i januar og februar, med ei teaterframsyning som mål. Me viser berre teateret til oss sjølv, men me er det beste publikumet.

I år er det Thorbjørn Egner si bok Hakkebakkeskogen som er tema. Heile barnehagen er med, og me har fått utdelt kvar våre rollar. Me sju to-tre- åringane skal vere Mikkel Rev og Petter Pinnsvin.

Torsdagane har me 2 års klubb der me samlar alle to åringane på tvers av avdelingane. Her er samlingsboksen eg brukar for å halde på 11-14 ungar i alderern 2-3 år.

12631498_10153189974861431_174295162888508802_n

Det heile startar med ein boks. Eg har sett mange flotte boksar, som er innreia som «Hakkebakkeskogen» med kulissar, lys, trer, dyr osv. Desse er fine til å leike Hakkebakkesogen. Min er heilt enkel og grå inni, det er konkretane som er i fokus.

12553045_10153189974836431_3476774376096683862_n

Eg er jo veldig glad i handdokker, så ikkje overraskande har Mikkel Rev og Bamse Brakar fått plass i boksen, mi avdeling er Mikkel Rev og Petter Pinnsvin, mens dei fire som er på den yngste gruppa skal vere Brumle Mann.

12592688_10153189974811431_3344324349937671509_nrev

Klatremus og dei andre musene er illustrert med denne, som eg trur opprinneleg er ei katteleike.

12592405_10153189974741431_6117578490932439341_n

Og så har eg nokre illustrasjonar, som eg ikkje hugsar kor eg har i frå, men dei er omtrent 15 år gamle, frå første gong eg jobba med Hakkebakkeskogen. Dersom du som har teikna dei første gong ser dette, gi meg beskjed, slik at eg får kreditert deg 🙂

samlingsboksen_hakkebakkeskogen

Eg har fargelagt og laminert dei, og tek dei fram att kvar gong me har Hakkebakkeskogen som tema.

12565496_10153189974456431_1190546420433259938_n

Eg har òg laga sangkort i a5 format, der eg bruker dei samme illustrasjonane på framsida og teksten på baksida.

 12417992_10153189974676431_7384241854085302733_n

Forrige torsdag skulle me lage grønsakssuppe i to årsklubben, så eg tok med nokre grønsaker i boksen òg.

samlinga gjekk omtrent som dette;

Starta med «God morgon alle saman», den vanlege opningssongen på begge gruppene. Deretter gjekk me over på Hakkebakkeskogen. Eg kan historia ganske godt, takka vere at eg har høyrt Hakkebakkeskogen på cd veldig, veldig, mange gonger.

Eg starta med scena då Mikkel jagar Klatremus opp i eit tre. Her song me Mikkel Rev si vise og So ro lille mann. Alle saman «sovna».

Så gjekk me kjapt over til bakeriet, der Mikkel lærer at det ikkje er fint å stjele. Her syng me ikkje, for me øver berre på «våre» songar.

Så kjem Petter Pinnsvin og Bestmor Skogmus på bana, då syng me både Petter Pinnsvins vise og Når en liten mus. Bestemor flyg til værs og landar framfør Morten sitt hus. Her vert dei saman med Klatremus enige om å gå til Bamsefar med eit forslag.

Der møter me Brumlemann og syng Vaskevise for små bjørner. Alle dyra har møte og vert enige om at dei skal vere venner og ikkje ete kvarandre.

Mikkel likar ikkje grønsaker, så han går til staburet og stjeler spekeskinke frå Mannen og Kona på gården. Dei spring ut i skogen og leitar etter Mikkel, men finn berre Vesle Brumlemann. Dei tek han til fange, og alle dyra får dårleg tid og må samarbeide om å få Brumlemann fri før mannen og kona sel han til sirkus.

Mikkel (alle ungane og dei vaksne) må ule for å få hunden Hanibal til å springe inn i skogen, slik at Klatremus kan hente Brumlemann. Etter eit par ul, spring Hanibal, mannen og kona inn i skogen, og Brumlemann er fri.

Alle dyra samlar seg til fest for å feire at Brumlemann er fri og at Bamsefar fyller 50 år. Så her syng me Bamses fødselsdag.

Lykke til, og del gjerne bloggen vidare viss du lærte noko.

Klem,

-Gudrun-

handdokker av bjørn, rev, larven aldrimett, sjiraff og dei tre små griser og ulven

Sju steg til spennande lesing

Å lese bøker i samlingsstunda, kan ofte vere utfordrande. Det krever ein del av den som les. Her gir eg deg mine enkle steg, som gjer at lesing blir moro.

Hand- og fingerdokker. Rev, Bjørn, Sjiraff, Larven Aldrimett, griser og ulven
Handdokke av Rev, Bjørn, Sjiraff, Larve. Fingerdokker; tre små griser og ulven.

1. Kjenn boka. Det er viktig at du kan boka godt nok til at du ikkje er avhengig av teksten. Du må kunne lese boka oppned, eller kunne legge frå deg boka for å spele handlinga for ungane.

2. Konkretar. Ta med noko for å illustrere teksten. Dette gjer lesinga meir spennande, og du får med deg dei ungane som ikkje er så språkleg sterke.

Me las Lille larven Aldrimett i haust, då hadde eg med meg handdokka, og eg hadde laga dei forskjellege tinga larva åt seg gjennom. Desse hang eg opp på veggen, og brukte dei som kulisser.

Larve i korg
Larve i korg

3. Stemma di. Du må bruke stemma di til å fange inn ungane. Det nyttar ikkje å lese med monoton stemme.

Når eg les om ein krangel mellom den største grisen, Pelle Gris, og ulven, brukar eg stemma til å krangle med. Eg snakkar i munnen på meg sjølv.

4. Augo dine. Augo dine er ein del av underhaldninga. Du skapar kontakt med ungane ved å sjå dei alle inn i augo medan du spelar, eller eg meiner les… Ansiktet ditt spelar dei forskjellege kjenslene du plukkar opp i boka.

Når ein av dei små grisene, Puslegrisen eller Sporty Bust, møter ulven, sperrer eg opp augo og krymper meg litt.

5. Kroppsspråk. Du må bruke heile deg dersom du skal lese i samlingsstunda for heile gruppa. Viss det ikkje skal verte eit einaste langt «HYSJ!!»

Når eg les bøker i samlingsstuda, går armar og hender i eitt. Dei kan brukast til å illustrere noko lite, eller noko stort, til å vere redd, eller vere glad, til å sove, til å vakne.

6. Medvirking. Få med deg ungane. Viss du gir dei oppgåver, hentar du dei innatt.

Når me las Hakkebakkeskogen for eit par år sidan, var t.d. ungane med og uuuula som reven. Viss me les om dei tre små griser, kan dei vere med å blåse med ulven osv.

7. Merksemd. Du må vere med sjølv. Det er ikkje rett å gøyme dette punktet til slutt, det er alfa omega. Du kan ikkje planlegge middag medan du kommuniserer med andre menneske. Dei merkar det. Når du les boka for ungane, må du ha fokus på det du gjer!

Eg har sagt det før ein gong; viss eg syng feil, er det fordi eg ikkje er tilstades. Kan godt hende det er fordi eg ser innover, på det som skjer inni meg, som t.d. viss me har framvisning i barnehagen, så er det litt stressnivå ute å går, då kan det hende at eg mister fokus.

Nåja, det hender eg mister fokus elles òg altså, men viss du mister fokus, så vit at det vert oppdaga, du kan ikkje lure deg unna.

Fingerdokker Dei tre små griser og ulven

Kva med deg, likar du å lese bøker? Og likte du tipsa mine? Del gjerne vidare med andre!

-Gudrun-

Eventyr om dei tre små griser.

I går dikta eg eit eventyr for to åringane mine på direkten. Eller å seie at eg dikta heilt på frihand, er vel å overdrive. Eg lot meg inspirere av «Bukkane Bruse» og improviserte vidare på det.

La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.
La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.

Du hugsar kanskje Cola-eventyret frå 80-talet;

Det var tre colaflasker som skulle gå over ei bru. Under den brua budde det ein stor, fæl opptrekkar. Først skulle 0,33-flaska gå over. «No kjem eg og opnar deg!» seie opptrekkaren. «Nei, nei, ikkje ta meg, vent litt, so kjem 0,5. Han er mykje større og søtare enn meg!» «So gå då!».

Så kom 0,5-flaska. «No kjem eg og opnar deg!» sa opptrekkaren. «Nei, nei, ikkje ta meg, vent litt so kjem 1,5-literen. Han er mykje større og søtare enn meg!» Opptrekkaren svarar; «So gå då!»

Tilslutt kjem 1,5 liters flaska. «No kjem eg og opnar deg!» ropar flaskeopptrekkaren. «JAH! Berre kom du, for eg har skurkork!»

(For dei som tenkjer at 0,5 literen òg har skrukork, så hadde han ikkje det på 80 talet, då var det glasflasker med vanlege korkar på.)

Bukkane Bruse og ulven

Vel i går lot eg meg inspirere av Bukkane Bruse til å lage eit nytt eventyr om dei tre små grisene. Pelle Gris framstår igjen som ein helt, akkurat som han gjorde i forrige eventyr, han kjem med konstruktive løysningar. Pelle er rettferdig og løysningsorientert, og eit oppkomme av gode idear. Her er det eit tips til teater-song med ungane, den ultimate småbarnssongen som er grunnen til at eg kjøpte inn fingerdokkene til nettbutikken.

Ungane som såg på, som alle er 2 år, sat som spikra, dei elskar dokketeater. Skal eg fortelje deg ein hemmelegheit? Alle ungar elskar dokketeater! Det som er kjekt med fingerdokkene (som t.d. dei tre små grisene) er at du kan spele teater åleine. Eg tek alle tre grisene på ei hand og Missjø Knit Grybin, ulven, på den andre. Då kan eg ta opp Puslegrisen, den første vesle grisen, når han skal snakke, Sporty Bust når han skal snakke og Pelle Gris når det er hans tur, eller alle tre når dei framtrer som ein gjeng. Mens Pelle og Knit kan krangle mot kvarandre når det er deira tur. Sjå gjerne her på mine beste tips til eit godt dramaforløp.

Fingerdokker Dei tre små griser og ulven

 Du kan det, du òg 

Det er ikkje så vanskeleg å få til eit spennande dramaforløp eller ei kjekk samlingsstund, eg kan fortelje deg at min flotte medarbeidar hadde ei super samling forrige veke, alle, både ho, ungane og eg, storkosa oss og var heilt gale! Eg veit jo at eg jobbar med flinke folk, men eg trur alle kan lære å slå seg laus. Denne veka har eg i all fritid studert rettleiing, fordi eg er byrja å studere att på mine vaksne dagar. Men neste veke skal eg ta tak i mine «Sju Steg til ei Spennande Samlingsstund» som skal vere mitt første forsøk på å skape store omveltningar i samlingsstundene i barnehagen. STAY TUNED!

Mine eventyr om dei tre små grisene og ulven kjem òg i nettbutikken snart, som bonus til hand- og fingerdokkene, eller som e-bok for dei som kun ønskjer eventyret.

Du finne meg på Facebook og viss du likar bloggen, trykk på Like- eller Dele-knappen.

Klem,

-Gudrun-

Kvifor vert det bra?

Samlingsstunda er hovudgrunnen til at eg jobbar i barnehage! Kanskje litt flåsete sagt, men det er dagens høgdepunkt, utan tvil. Eg har skrive mine beste tips til samlingsstunda tidlegare, men tenkjer at ein god ting ikkje kan seiast for ofte.

Du gjer eigne val, du lukkast ikkje utan trua.

Kva med deg?

Det er ikkje alle som gler seg vilt til samlingsstunda. Nokon vert stressa av det, gruer seg til det er sin tur. Kanskje du ikkje finn på noko spennande, kanskje du ikkje får med deg ungane, kanskje du gruer deg for at andre vaksne skal sjå på deg, du føler deg ikkje flink nok. Dette har eg tenkt på i det siste. Og nedanfor skal du få tipsa mine/her skal du få høyra korleis det gjekk.

Kvifor vert det bra? Kva gjer eg rett?

Eg tenkjer tilbake på ei samling eg hadde rett etter ferien. Eg jobbar tre dagar i veka, og dette var første veka tilbake i jobb, det var framleis litt sommarferie. Litt kaotisk, slik det ofte er rett etter ferien. Ferien er slutt, men barnehageåret er ikkje byrja. Kor høyrer eg til no? På avdelinga eg gjekk på før ferien, eller på avdelinga eg skal gå på no når det nye året byrjar? Det trur eg både ungar og vaksne tenkjer.

Måndagen var me mange ungar og mange vaksne på ei avdeling, me gjorde det som var enklast; Me gjekk ut! I staden for å samle ungane til samlingsstund.

Onsdagen kom, eg byrja så smått å få samlingsabstinensar. Eg rota litt rundt i boksen, og me samla dei 35 ungane og alle vaksne, ca 10, sikkert. Inn på fellesrommet og samling vart det.

Og det er moro!!

Eg har stjerner i augo, og i hjarta, når me er ferdige. Ungane er mellom 2 og 6 år, og alle er med i samlinga. Alle sit i ro og har fokus på det eg gjer. Ungane har liksom litt stjerner i augo dei òg.

Så når kvelden kom gjorde eg noko korkje eg eller du gjer for ofte, eg begynte å tenkje på kva er det eg gjer bra? Kvifor vert dette vellykka?

Det var eit ord som blinka seg ut frå starten av

Merksemd!

«Minne-monne-manne-minne-monne-manne-minne-monne-manne-maaaa»

Eg ventar ikkje til det er stille. Eg ventar ikkje til alle etternølarane har sett seg. Eg berre startar.

Denne onsdagen starta eg med oppvarming; «Minne-monne-manne…» Eg brukar stemma mi hardt i samlingsstunda, og er ofte litt sår i halsen etter samling. Så onsdag, for å fange barna (og dei vaksne) si merksemd, byrja eg med ei oppvarmingsregle eg lærte på eit kurs ein gong.

Alle skjønte at no byrjar det, viss eg ikkje vil gå glipp av noko, så må eg sette meg, og ha fokus framover.

Og ein annan hemmelegheit, merksemda må gå begge vegar. Du som er leiar og sit framme og forventar fullt fokus frå ungane, må gi fullt fokus tilbake.

Du må sjå alle ungane, kvar og ein, i augo, heile samlingsstunda.

Viss du ikkje viser at du kosar deg, kosar heller ikkje ungane seg. Sjå på dei, og SMIL, hank ungane inn med blikket ditt, vis at du ser nettopp den ungen, og gi han eller ho eit anerkjennande blikk. Sjå her eit innlegg eg skreiv i vinter om viktigheita av å smile til ungane, og andre.

Eg ser deg!!

Klarar du dette, har du langt på veg ei vellukka samlingsstund. Lukke til, og del gjerne bloggen vidare viss du likar han.

klem,
Gudrun

 

 

 

Kven er eg?

Eg var hjå ein ny frisør ein gong, og dei sender ut ein forhaldsvis hyggeleg sms nokre gonger i året. Relativt hyggeleg, seier eg, og det er fordi min sms alltid startar med; «Hei Gudsun!» Og deira potensielle kunde forsvinner umiddelbart, eg vert irritert og sur fordi dei skriv navnet mitt veldig feil, sjølv om dei berre har bytta ut ein bokstav. Gudrun er eit navn, men eg har aldri høyrt om nokon som heiter Gudsun.

Handdokke sjiraff
Gudrun og Sjiraffen Laffen

Dette fekk meg då til å tenkje på kor mykje navnet vårt betyr for oss. Eg jobbar i år med toåringar, og me har brukt desse første vekene til å pugge navn, kvar einaste samling har me ein til to navnesongar, me har navnelappar ved matbordet og gebursdagslarvene er komne på veggen. Desse er kjekke å gå gjennom ved matbordet, kva heiter dei forskjellege larvene? (Ein av sommarfuglane skal heite Gudrun, så du skjønnar kva larvene heiter. Dei vart veldig søte, klipte ut larver og limte på hovudet til ungane, utruleg fine larver, dei aller finaste!)

Men det er ikkje berre ungane sitt navn som er viktig, foreldra har òg eit navn. Eg trur foreldra føler seg meir sett dersom me brukar deira navn. Her skal du få eit super-duper- tips hjå meg, korleis jukse seg til navnet til foreldra; I garderoben har me hengt opp bilde av ungane på plassen deira, på bildet har me skrive navnet til ungen OG navnet til foreldra. Smart, ikkje sant?

Dale Carnegie, han med Lev livet uten bekymringer-boka, veit du, har skrive fleire bøker. Blant anna klassikaren Hvordan vinne venner. Han skriv dette om navn;

«Hvordan du skal få folk til å like deg.

Prinsipp 3. Husk at en persons navn er for ham eller henne den vakreste lyd i språket.» (s 140)

Då er vel navn viktige, då, ikkje sant?  Tips til oppstarts-navnesongar finn du her. I oppstarten er det fint med eit vers til kvar.

Eg har òg brukt Sjiraffen Laffen no i samlingane, han helser på alle ungane, og dei fleste gir han ein klem. Handdokker er eit flott redskap i samlingsstunda. Ungane henvender seg til dokka og vert meir aktive (på ein positiv måte, altså), dei snakkar til dokka, og høyrer på det dokka seier. Sjiraffen Laffen er jo veldig beskjeden, så han pleier berre å kviskre til meg, men han er glad i kos og klem. Og så syng dei til Laffen kvar gong, kva song dei syng? Sjiraffen Laffen, sjølvsagt.

Hugs at «sharing is caring», likar du bloggen, så del den med andre.

Klem,

-Gudrun-