Kategoriarkiv: Sju Steg til ei Spennande Samlingsstund

Rett og gale, god og vond

Ting er ikkje alltid som dei ser ut...
Ting er ikkje alltid som dei ser ut…

Denne hausten har eg virkeleg fått brukt mine kreative forfattarevner. Takka vera god oppbacking frå helviktekst.no. Ho har oppmuntra meg til å dikte eventyr til dokkene mine, og eg har virkeleg fått blod på tann.

Eg har dikta nokre heilt nye eventyr, bl.a. om då Puslegrisen og Bæbæ Lillelam kom oppi trøbbel med Missjø Grybin. Og eg har teke tak i gamle, kjente eventyr, og lagt til ein Gudrun-twist. T.d. om grisane som skulle til sæters for å plukke bær og ekorna som skulle på fuglebrettet for å ete seg feite. Og det litt meir klassiske tre små griser og ulven eventyret.

Gudrun-twisten er at ting ikkje alltid er slik ein skulle tru, verda er ikkje god og vond, eller rett og gale. Og ei sak har alltid to sider, minst.

Veit du heile sanninga?
Veit du heile sanninga?

Dessutan er eg veldig glad i «happy endings». Derfor er det jo supert å dikte for barn, for då meiner eg det godt kan vere ein lukkeleg slutt. Eg veit at ikkje alle barn har det bra, men alle kan få drøyme seg bort i ei god verd.

Eg skreiv om Bjørnen og Reven, og sosial kompetanse, for ei tid tilbake. I eventyra mine får me sjå saka frå fleire sider, både den gode, t.d. grisane, og den vonde, Missjø Grybin. Å lære seg til å sjå heile biletet, å sjå andre sine synsvinklar, å ta forskjellege perspektiv, meiner eg er god sosial kompetanse. Eg drøymde at eg krangla med ein av kollegaene mine, like før me skulle begynne å jobbe i lag, og sjølv i draumen såg eg saka frå begge sider, eg såg kva me begge gjorde feil. (Eg er veldig glad for at me krangla i draume kvardagen, for eg har ikkje krangle med ho i den verkelege kvardagen.)

Då eg gjekk på lærarhøgskulen for «eit par» år sidan, fekk me utdelt eit eventyr, som eg hugsar hovudtrekka frå den dag i dag.

Det handla om det einsame trollet under brua, som var på jakt etter venner, men ikkje heilt visst korleis han skulle gå fram. Og enda opp forslått, blaut og sønderknust i elva.

Så i mine eventyr får storebroren, Pelle Gris eller den største Nøtteliten eit nytt personlegheits trekk. Storebroren, den klokaste av dei alle, ser den redde, lei seg Missjø Grybin eller sinte Dompappen. Gjenkjenner den einsame, redde personen bak den tøffe maska.

Dette er vel og bra i eventyret, men kva vil eg lære ungane med dette her? Kva er tanken bak desse eventyra? Riktig, me er tilbake til temaet mobbing, som eg jo har skrive om frå «offer-sida»tidlegare.

-Og du; det er ikkje alltid mobbaren har det så greit. Viktig å tenkje på det òg…

…skreiv eg i oktober 2013, og det står eg fortsatt for. Sjølvsagt er det feil framferd av trollet å skremme dei små bukkane, men han har ikkje lært nokon annan måte å gjere det på. Han brukar den einaste måten han veit om for å få merksemd, for negativ merksemd er betre enn inga merksemd….

No vil eg ikkje vere noko talerøyr for mobbarar, men det er viktig å hjelpe mobbaren til nye, meir hensiktsmessige måtar å gå fram på.  Torbjørn Røe Isaksen tek til ordet for å flytte mobbarar til ein annan skule. Kva skal eg seie om dette? Tja, viss nokon skal flyttast, så stemmer eg for mobbaren, altså. Men det finst betre måtar, trur eg.

Ei venninne løyste mobbeplagene til sonen på denne måten:

Guten vart plaga av ein annan gut i klassen. Så ho inviterte den andre guten med heim, slik at gutane kunne få ein betre relasjon.

Ein flott måte å reagere på.

Eg trur me må ta tak i relasjonen, slik som denne mora gjorde, me må lære ungane våre korleis dei skal vere mot andre. Me må lære dei (og oss sjølve?) å sjå saka frå fleire sider, sette seg inn i andre sin situasjon.

La oss løfte fram «Den gyldne regel».

Den gyldne regel

Likte du bloggen? Hugs å dele den med andre. Og skriv gjerne ein kommentar viss du har tankar om emnet.

Klem,
Gudrun

Pelle Gris, den rettferdige storebroren

Pelle Gris er ein alvorleg og fornuftig liten gris, han er vant til å ta ansvar og er løysningsfokusert, ei evne han alltid viser fram i møte med Missjø Knit Grybin, ulven i nabolaget.

Mens småbrødrene er opptekne av å leike og ha det moro, gjer Pelle alltid unna plikter og oppgåver før han finn på leik og sprell. No skal du få høyre om kva han gjorde den dagen han skulle byggje seg hus.

La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.
La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.

Pelle Gris gjekk rundt i nabolaget for å finne den perfekte plassen til huset sitt. Omsider fann han ut akkurat kvar han ville sette det opp. Han fann seg ein liten bakketopp, der han hadde fritt utsyn til alle kantar. Han likte å sjå om det kom nokon, viss vennene kom, kunne han lage klar saft og finne fram kjeks. Og viss det kom nokon som ville ete han, kunne han låse att døra og gøyme seg.

Då han hadde bestemt kor huset skulle stå, oppå den fine bakketoppen, begynte han å tenkje på kva han skulle byggje hus av. Han ville ha eit solid hus, som ikkje kom til å blåse vekk i Dagmar-stormar ein gong. (Dagmar var ein kraftig storm som velta trær og bles av hustak.)

Pelle Gris

Akkurat då han stod og tenkte, kom det ein bonde forbi. Han køyrde traktor, og bak traktoren hadde han ein tilhengar som var lasta med murstein. Pelle Gris spurde bonden om han kunne få kjøpe all mursteinen som bonden hadde i tilhengaren. Og det fekk han. Bonden kobla hengaren av og let Pelle Gris få låne traktorhengaren til han var ferdig med å byggje huset.

Pelle reiste så rett bort til murebutikken og kjøpte seg resten av utstyret han trengde, ei murskei, som ser ut som ein liten, rar spa, og nokre sekker med mørtel til å mellom mursteinane.

Så var han klar til å begynne med huset sitt. Han mura i veg og bestemte seg for å gjere seg heilt ferdig med huset sitt før han begynte med noko anna. Pelle Gris treivst med å jobbe, han tralla og song mens han mura stein for stein, heilt til huset var ferdig.

Då han var ferdig, og godt nøygd med seg sjølv, fann han ut at han fortjente ein belønning fordi han hadde vore så flink. Han for avgårde glad og førnøygd til butikken, der fyllte han oppi ein stor pose med smågodt som han ville kose seg med om kvelden i det nye huset sitt.

(Ein annan gong skal eg fortelje deg om korleis det gjekk då han var på veg heim med godteposen sin og møtte Missjø Knit Grybin på vegen. Historia ligg klar på pc’en min.)

Det er moro å dikte nye historiar, kjekt å verte kjend med karakterane, som Pelle Gris i dette tilfellet. Eg lagar ofte historiar på direkten. Viss du har lese ein del historiar og har litt fantasi, spinner du berre vidare på ein idè. Her kan du lese det forrige innlegget mitt om då eg brukte dei tre små grisene og Grybin til å fortelje to åringane mine eit eventyr med likheitstrekk med Bukkane Bruse.

Likar du bloggen min, så fortel meg gjerne om det. Blir veldig glad for tilbakemeldingar og kommentarar. Ut veke 41 er det haustferietilbod på hand- og fingerdokker i nettbutikken. Blant anna settet med Puslegrisen, Sporty Bust, Pelle Gris og Missjø Knit Grybin.

Ha ei fin haustferieveke, om du har fri eller om du er på jobb. Eg har fått ein dag haustferie, kanskje eg får tid til å lage endå fleire historiar?

Klem,
-Gudrun-

Eventyr om dei tre små griser.

I går dikta eg eit eventyr for to åringane mine på direkten. Eller å seie at eg dikta heilt på frihand, er vel å overdrive. Eg lot meg inspirere av «Bukkane Bruse» og improviserte vidare på det.

La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.
La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.

Du hugsar kanskje Cola-eventyret frå 80-talet;

Det var tre colaflasker som skulle gå over ei bru. Under den brua budde det ein stor, fæl opptrekkar. Først skulle 0,33-flaska gå over. «No kjem eg og opnar deg!» seie opptrekkaren. «Nei, nei, ikkje ta meg, vent litt, so kjem 0,5. Han er mykje større og søtare enn meg!» «So gå då!».

Så kom 0,5-flaska. «No kjem eg og opnar deg!» sa opptrekkaren. «Nei, nei, ikkje ta meg, vent litt so kjem 1,5-literen. Han er mykje større og søtare enn meg!» Opptrekkaren svarar; «So gå då!»

Tilslutt kjem 1,5 liters flaska. «No kjem eg og opnar deg!» ropar flaskeopptrekkaren. «JAH! Berre kom du, for eg har skurkork!»

(For dei som tenkjer at 0,5 literen òg har skrukork, så hadde han ikkje det på 80 talet, då var det glasflasker med vanlege korkar på.)

Bukkane Bruse og ulven

Vel i går lot eg meg inspirere av Bukkane Bruse til å lage eit nytt eventyr om dei tre små grisene. Pelle Gris framstår igjen som ein helt, akkurat som han gjorde i forrige eventyr, han kjem med konstruktive løysningar. Pelle er rettferdig og løysningsorientert, og eit oppkomme av gode idear. Her er det eit tips til teater-song med ungane, den ultimate småbarnssongen som er grunnen til at eg kjøpte inn fingerdokkene til nettbutikken.

Ungane som såg på, som alle er 2 år, sat som spikra, dei elskar dokketeater. Skal eg fortelje deg ein hemmelegheit? Alle ungar elskar dokketeater! Det som er kjekt med fingerdokkene (som t.d. dei tre små grisene) er at du kan spele teater åleine. Eg tek alle tre grisene på ei hand og Missjø Knit Grybin, ulven, på den andre. Då kan eg ta opp Puslegrisen, den første vesle grisen, når han skal snakke, Sporty Bust når han skal snakke og Pelle Gris når det er hans tur, eller alle tre når dei framtrer som ein gjeng. Mens Pelle og Knit kan krangle mot kvarandre når det er deira tur. Sjå gjerne her på mine beste tips til eit godt dramaforløp.

Fingerdokker Dei tre små griser og ulven

 Du kan det, du òg 

Det er ikkje så vanskeleg å få til eit spennande dramaforløp eller ei kjekk samlingsstund, eg kan fortelje deg at min flotte medarbeidar hadde ei super samling forrige veke, alle, både ho, ungane og eg, storkosa oss og var heilt gale! Eg veit jo at eg jobbar med flinke folk, men eg trur alle kan lære å slå seg laus. Denne veka har eg i all fritid studert rettleiing, fordi eg er byrja å studere att på mine vaksne dagar. Men neste veke skal eg ta tak i mine «Sju Steg til ei Spennande Samlingsstund» som skal vere mitt første forsøk på å skape store omveltningar i samlingsstundene i barnehagen. STAY TUNED!

Mine eventyr om dei tre små grisene og ulven kjem òg i nettbutikken snart, som bonus til hand- og fingerdokkene, eller som e-bok for dei som kun ønskjer eventyret.

Du finne meg på Facebook og viss du likar bloggen, trykk på Like- eller Dele-knappen.

Klem,

-Gudrun-

Kvifor vert det bra?

Samlingsstunda er hovudgrunnen til at eg jobbar i barnehage! Kanskje litt flåsete sagt, men det er dagens høgdepunkt, utan tvil. Eg har skrive mine beste tips til samlingsstunda tidlegare, men tenkjer at ein god ting ikkje kan seiast for ofte.

Du gjer eigne val, du lukkast ikkje utan trua.

Kva med deg?

Det er ikkje alle som gler seg vilt til samlingsstunda. Nokon vert stressa av det, gruer seg til det er sin tur. Kanskje du ikkje finn på noko spennande, kanskje du ikkje får med deg ungane, kanskje du gruer deg for at andre vaksne skal sjå på deg, du føler deg ikkje flink nok. Dette har eg tenkt på i det siste. Og nedanfor skal du få tipsa mine/her skal du få høyra korleis det gjekk.

Kvifor vert det bra? Kva gjer eg rett?

Eg tenkjer tilbake på ei samling eg hadde rett etter ferien. Eg jobbar tre dagar i veka, og dette var første veka tilbake i jobb, det var framleis litt sommarferie. Litt kaotisk, slik det ofte er rett etter ferien. Ferien er slutt, men barnehageåret er ikkje byrja. Kor høyrer eg til no? På avdelinga eg gjekk på før ferien, eller på avdelinga eg skal gå på no når det nye året byrjar? Det trur eg både ungar og vaksne tenkjer.

Måndagen var me mange ungar og mange vaksne på ei avdeling, me gjorde det som var enklast; Me gjekk ut! I staden for å samle ungane til samlingsstund.

Onsdagen kom, eg byrja så smått å få samlingsabstinensar. Eg rota litt rundt i boksen, og me samla dei 35 ungane og alle vaksne, ca 10, sikkert. Inn på fellesrommet og samling vart det.

Og det er moro!!

Eg har stjerner i augo, og i hjarta, når me er ferdige. Ungane er mellom 2 og 6 år, og alle er med i samlinga. Alle sit i ro og har fokus på det eg gjer. Ungane har liksom litt stjerner i augo dei òg.

Så når kvelden kom gjorde eg noko korkje eg eller du gjer for ofte, eg begynte å tenkje på kva er det eg gjer bra? Kvifor vert dette vellykka?

Det var eit ord som blinka seg ut frå starten av

Merksemd!

«Minne-monne-manne-minne-monne-manne-minne-monne-manne-maaaa»

Eg ventar ikkje til det er stille. Eg ventar ikkje til alle etternølarane har sett seg. Eg berre startar.

Denne onsdagen starta eg med oppvarming; «Minne-monne-manne…» Eg brukar stemma mi hardt i samlingsstunda, og er ofte litt sår i halsen etter samling. Så onsdag, for å fange barna (og dei vaksne) si merksemd, byrja eg med ei oppvarmingsregle eg lærte på eit kurs ein gong.

Alle skjønte at no byrjar det, viss eg ikkje vil gå glipp av noko, så må eg sette meg, og ha fokus framover.

Og ein annan hemmelegheit, merksemda må gå begge vegar. Du som er leiar og sit framme og forventar fullt fokus frå ungane, må gi fullt fokus tilbake.

Du må sjå alle ungane, kvar og ein, i augo, heile samlingsstunda.

Viss du ikkje viser at du kosar deg, kosar heller ikkje ungane seg. Sjå på dei, og SMIL, hank ungane inn med blikket ditt, vis at du ser nettopp den ungen, og gi han eller ho eit anerkjennande blikk. Sjå her eit innlegg eg skreiv i vinter om viktigheita av å smile til ungane, og andre.

Eg ser deg!!

Klarar du dette, har du langt på veg ei vellukka samlingsstund. Lukke til, og del gjerne bloggen vidare viss du likar han.

klem,
Gudrun

 

 

 

Ikkje for utålmodige pyser!

Som eg så vidt har nemt før, har eg bestilt meg nokre «samlingsboksen.no»-handdokker. Avtala var grei, tidsaspektet såg flott ut. Eg bestilte, førehandsbetalte og begynte å vente. To månadar skulle det gå, ein månad til produksjon og ein månad til transport, frå Kina.

samlingsboksen_no_tagg

Eg bestilte 18. desember. Eg håpte dei skulle komme i februar, men fekk ein heil masse unskyldningar. Eg trudde dei skulle komme i mars, men så var det noko problem med å få sent det. Eg var sikker på at dei kom i april, spesielt sidan eg var på ferie dei siste 14 dagane av april. Stressa litt og håpte dei kom før eg reiste.

Så kom mai, no gjekk forventningane kraftig ned, eg håpte dei skulle komme, men trudde det ikkje. I juni hadde eg egentleg gitt opp håpet og rekna med eg hadde fått meg den dyraste lærepengen eg nokon gong hadde fått. Og ingenting dukka opp i juni heller. Eg lova faktisk mannen min at eg skulle spandere middag ute på han, dersom dei dukka opp.

Så kom juli; og der kom første boks med mine eigne sjiraff-handdokker! Eg held på å gå i dørken! Og dei 17 neste boksane er til fortolling i Oslo! (Ja, 17, jentungen sa òg at eg var sprø!)

sjiraff handdokker frå Samlingsboksen.no

Eg køyrde i gong ein konkurranse på facebook og instagram, der eg trekker ei gratis dokke blant dei som kjem med tips til korleis dei vil bruke sjiraff-handdokka i samlingsstunda, eller andre plassar. Samme konkurransen går til blogglesarane, som ikkje følger på facebook eller instagram. Skriv tipsa dine som ein kommentar under her; Korleis vil du bruke sjiraffen Laffen?

Handdokkene kjem for sal om ikkje så brått, viss du har kjempelyst på ei NOOO!! så ta kontakt, så ordnar me det.

Dei andre dokkene er Reven og Bjørnen, Lille larven Aldrimett og dei Tre Små Griser og ulven, som er fingerdokker. Desse kjem snart, og eg lover å vise dei så snart dei kjem på tunet!

Klem, Gudrun

ABC i sommarvarmen

Minstemann er vorten 4 år, og interesserer seg svært for bokstavar. Han elskar å bli lest for, akkurat slik som søskena. Storesøster leser sjølv no, all slags bøker, romanseriar, romanar, Harry Potter. På ferien starta ho på «Historien om Vakre Jente», ei bok eg ikkje anar korleis er, men ho likte boka godt. Godt mogeleg mora skulle ha lese ho òg. 12 åringen las ho iallefall ferdig.

Attende til fire åringen. Eg har drive som forhandlar for sjarmtrollparty i nokre år no. Så hans sommarlesing 2014 må verte dei flotte produkta derifrå. Moro med bokstaver, der han kan øve seg på å skrive bokstavane. Han likar helst å leike med dei som er litt eldre enn seg, naturlegnok sidan han er veslebror, så når kompisane nærmar seg skulestart, får han nok litt drahjelp derfrå. Han er òg veldig glad i ABC-aktivitetskorta, som også er ein av mine (mange) favorittar.  Både Moro med bokstavar og ABC-aktivitetskorta har samme flotte illustrasjonar, det er bokstavar med sjel, designa for at ungane skal lettare hugse bokstavane.

abc-aktivitetskort frå sjarmtrollparty
Aktivitetskorta frå Sjarmtrollparty.

 

Eigaprodusert Sommar-lesebok

Alle desse produkta er supre for å lære seg bokstavane, men kva med dei som treng lesetrening? Eg er igang med Leseboka om gravemaskiner, 2. utgåve. Eg har googla og funne masse informasjon om gravemaskiner, som eg har kopiert og limt inn, slik at me har ei spennande bok å lesetrene på i sommar. I år har eg fylt ho med teknisk informasjon, hyrdaulikk, skuffetypar osv. Tenkjer det er noko den maskuline delen av familien finn interesse av å lese om. Eit lite utdrag finn du her;

Ei gravemaskin består av undervogn, der belter eller hjul er montert, og ei overvogn med førerhytte og motorkasse. Bommen er den største delen av «armen», og den ytterste delen heiter stikke.

I fjor var ABC – boka vår litt for mange vanskelege ord i, fordi eg kopierte frå nynorskwikepedia, i år har eg funne bokmålstekst og omsett det sjølv, slik omtrentleg.

Det er det samme kva ungane les, likar dei Donald, la dei lese det, eller fotballblad. Spesielt om sommaren, er det viktig å gjere det lystbetont. La dei lese og lære om det som interesserer dei, som hjå oss; gravemaskiner og anna utstyr.

Elles føler me oss klare for sommarferie, iallefall den delen med lekser og morgostress, så får me prøve å smyge inn litt lesetrening og matteøving i sommarferien òg, og håpe det glir glatt og uoppdaga gjennom.

Ønskjer deg nokre flotte sommarveker!

 

Klem,

Gudrun

Vår samlingsboksen – inspirasjon

Her er ein ørliten kikk inn i samlingsboksen vår, som eg kallar Vår samlingsboksen.

samlingsboksen.no
innhald i samlingsboksen

Samlingsboksen vår er alltid i utvikling og endring. No har me Olav Stedje-tema i barnehagen, me skal ha konsert i juni – og alle gler seg! På bildet over ser du to av våre Olav Stedje-songar; fisken er «Bobb – bobb – dædi – dædi» som ungane seier og den runde dokka (filthovudet) med to auger er Åkken Bom.

Kor finn eg alt eg puttar i boksen? Det meste som er oppi samlingsboksen vår, er mitt private, som eg har samla på oppgjennom. Kor kjem den veldig livaktige fisken frå? Jo, det skal eg fortelje deg; det er opprinneleg ein havfiskekrok som har fått nytt liv. Eg fjerna kroken, og brukar fisken. Samlingsboksen er noko eg (eller dei andre vaksne) har kontroll på, det er ikkje noko ungane får bruke utan tilsyn, så eg treng ikkje vere nøyen med å ha barnevennlege ting oppi der. Havfiskekroken fann eg i verdas største forundringspakke, når eg opnar nettbutikken min, skal eg legge ut nokre fiskar frå forundringspakken (ein 12 meter lang konteiner med fullt i ting). Eg har nokre til overs, som andre kan få ta nytte av.

samlingsboksen.no
samlingsboksen.no

Okken Bom (På månen bur ein liten mann) er den minste av desse filthovuda. Desse har ungane mine sydd til meg saman med bestemora, eg stappa dei fort oppi samlingsboksen, og døypte den vesle for Okken Bom i forbindelse med Olav Stedje konserten, og den andre for Hokkus og Pokkus, sidan dette er ein svært så populær song blant 1,5-2 åringar. (Meija – meija er gjenklang når me syng denne!) Ungane er kanskje berre 1,5-2 år, men kom berre ikkje her og kom her! Ho som hadde samling her om dagen, prøvde seg å synge Hokkus og Pokkus til begge hovuda, då fekk ho unisont; «MANN!! MANN!!» til svar frå ungane.

Edderkoppen i samlingsboksen
Edderkoppen i samlingsboksen

Me har fått ein ny edderkopp i samlingsboksen. Den gamle var sliten og trengte ein kvil. Edderkopper eit must i alle samlingar, med mange vers! Viss de har fleire nasjonalitetar, kan godt internasjonale edderkoppar òg vere på plass oppi samlingsboksen.

Korleis er det hjå deg? Brukar du samlingsboksen i samlingar? Kva har du oppi?

Klem,

-Gudrun-