Kategoriarkiv: bok

Rett og gale, god og vond

Ting er ikkje alltid som dei ser ut...
Ting er ikkje alltid som dei ser ut…

Denne hausten har eg virkeleg fått brukt mine kreative forfattarevner. Takka vera god oppbacking frå helviktekst.no. Ho har oppmuntra meg til å dikte eventyr til dokkene mine, og eg har virkeleg fått blod på tann.

Eg har dikta nokre heilt nye eventyr, bl.a. om då Puslegrisen og Bæbæ Lillelam kom oppi trøbbel med Missjø Grybin. Og eg har teke tak i gamle, kjente eventyr, og lagt til ein Gudrun-twist. T.d. om grisane som skulle til sæters for å plukke bær og ekorna som skulle på fuglebrettet for å ete seg feite. Og det litt meir klassiske tre små griser og ulven eventyret.

Gudrun-twisten er at ting ikkje alltid er slik ein skulle tru, verda er ikkje god og vond, eller rett og gale. Og ei sak har alltid to sider, minst.

Veit du heile sanninga?
Veit du heile sanninga?

Dessutan er eg veldig glad i «happy endings». Derfor er det jo supert å dikte for barn, for då meiner eg det godt kan vere ein lukkeleg slutt. Eg veit at ikkje alle barn har det bra, men alle kan få drøyme seg bort i ei god verd.

Eg skreiv om Bjørnen og Reven, og sosial kompetanse, for ei tid tilbake. I eventyra mine får me sjå saka frå fleire sider, både den gode, t.d. grisane, og den vonde, Missjø Grybin. Å lære seg til å sjå heile biletet, å sjå andre sine synsvinklar, å ta forskjellege perspektiv, meiner eg er god sosial kompetanse. Eg drøymde at eg krangla med ein av kollegaene mine, like før me skulle begynne å jobbe i lag, og sjølv i draumen såg eg saka frå begge sider, eg såg kva me begge gjorde feil. (Eg er veldig glad for at me krangla i draume kvardagen, for eg har ikkje krangle med ho i den verkelege kvardagen.)

Då eg gjekk på lærarhøgskulen for «eit par» år sidan, fekk me utdelt eit eventyr, som eg hugsar hovudtrekka frå den dag i dag.

Det handla om det einsame trollet under brua, som var på jakt etter venner, men ikkje heilt visst korleis han skulle gå fram. Og enda opp forslått, blaut og sønderknust i elva.

Så i mine eventyr får storebroren, Pelle Gris eller den største Nøtteliten eit nytt personlegheits trekk. Storebroren, den klokaste av dei alle, ser den redde, lei seg Missjø Grybin eller sinte Dompappen. Gjenkjenner den einsame, redde personen bak den tøffe maska.

Dette er vel og bra i eventyret, men kva vil eg lære ungane med dette her? Kva er tanken bak desse eventyra? Riktig, me er tilbake til temaet mobbing, som eg jo har skrive om frå «offer-sida»tidlegare.

-Og du; det er ikkje alltid mobbaren har det så greit. Viktig å tenkje på det òg…

…skreiv eg i oktober 2013, og det står eg fortsatt for. Sjølvsagt er det feil framferd av trollet å skremme dei små bukkane, men han har ikkje lært nokon annan måte å gjere det på. Han brukar den einaste måten han veit om for å få merksemd, for negativ merksemd er betre enn inga merksemd….

No vil eg ikkje vere noko talerøyr for mobbarar, men det er viktig å hjelpe mobbaren til nye, meir hensiktsmessige måtar å gå fram på.  Torbjørn Røe Isaksen tek til ordet for å flytte mobbarar til ein annan skule. Kva skal eg seie om dette? Tja, viss nokon skal flyttast, så stemmer eg for mobbaren, altså. Men det finst betre måtar, trur eg.

Ei venninne løyste mobbeplagene til sonen på denne måten:

Guten vart plaga av ein annan gut i klassen. Så ho inviterte den andre guten med heim, slik at gutane kunne få ein betre relasjon.

Ein flott måte å reagere på.

Eg trur me må ta tak i relasjonen, slik som denne mora gjorde, me må lære ungane våre korleis dei skal vere mot andre. Me må lære dei (og oss sjølve?) å sjå saka frå fleire sider, sette seg inn i andre sin situasjon.

La oss løfte fram «Den gyldne regel».

Den gyldne regel

Likte du bloggen? Hugs å dele den med andre. Og skriv gjerne ein kommentar viss du har tankar om emnet.

Klem,
Gudrun

Larver og sommarfuglar

Handdokka Lille Larven Aldrimett

Eg har, overraskande nok (eller ikkje overraskande i det heile tatt, i og med at eg likar boka så godt at eg har kjøpt fleire hundre Lille Larven Aldrimett handdokker), valt boka om Lille Larven Aldrimett som første bok i haust. Eg har lese ho, for heile gruppa, to gonger i samlingsstunda. Ungane sit som tende lys.

Det er litt diskutert dette angåande å lese i samlingsstunda, men så lenge den vaksne som les gjer det underhaldande nok, går det heilt fint.

Korleis gjer du det underhaldande nok?

1. Du kan boka så godt at du ikkje er bunden av teksten, dvs at du kan lese boka mens du viser ungane bilda.

2. Du bruker deg sjølv, stemme, kroppsspråk osv, mens du les. Du speler litt skodespel fpr ungane mens du les. Eg hadde hengt opp eit eple, to pærer, tre plomer, fire jordbær og fem appelsiner på veggen. Desse klipte eg ut av papp og laminerte. Og så brukte eg handdokka Larven Aldrimett og åt meg gjennom frukta på veggen. For å få inn litt tal, talte eg kvar frukt, eit eple, ein, to pærer, ein, to, tre plomer osv.

3. Sjå på ungane, få augekontakt og fang dei inn i historia. La alle ungane kjenne seg sett.

Larven Aldrimett

I boka om Lille Larven Aldrimett kan me finne masse læring.

  • Vekedagar; Larven Aldrimett et seg frå søndag til søndag.
  • Tal; Larven et seg frå eit eple til fem appelsiner.
  • Sunn mat; laurdagen et Larven Aldrimett alt for masse og får vont i magen. Dei andre dagane et ho frukt.
  • Fargar; kva farge er det på frukta?
  • Natur, teknikk, miljø; Korleis Larven Aldrimett utviklar seg til ein sommarfugl. Ungar og vaksne. Me skal ha Larven som tema på gebursdagskalendaren vår i år; ungane skal vere larver og dei vaksne skal vere sommarfuglar.
  • Osv. Kom gjerne med dine tips i kommentarfeltet.

Bestselgar

Larven Aldrimett vart som forventa bestselgaren i nettbutikken, i den grad ein kan seie det etter så kort tid og med relativt få varer. Men Larven Aldrimett er jo spesiell då, kanskje fordi dette er ei bok me kjenner frå då me var små, og så er boka minst like populær no. Det er kjekt å lese ei bok du sjølv høyrde når du var lita, til dine eigne små. Eg reknar med at det er grunnen til at nettopp denne dokka slo så pass godt an. Både barnehagefolk og foreldre kan gjere lesestunda mykje meir spennande med denne dokka, den vert ein skikkeleg bestevenn. Mine toåringar krever at dokka skal ha ein koserunde kvar gong ho er framme.

Kva er dine favorittbøker? Kva alder passar dei til? Larven Aldrimett passar godt frå 2 år, andre favorittbøker er Store Monster gret ikkje og Vesle Monster seier nei, som òg er fine frå 2-3 års alderen. Bøkene om Moi, 2-3 år og oppover, Pål-bøkene er fine første bøker, for 1-2 åringar. Eg har mange favorittar! Ja, og Vrimlebøkene! Sluttar no 😉

Kos deg med kjekke lesestunder. Lik gjerne samlingsboksen på Facebook, og del bloggen med andre viss du likar den <3

Klem,
-Gudrun-

 

 

Tips til påske

Eg jobbar med berre dyktige folk! Her i Indre Sogn driv me og spesialiserer oss på fagområder. Eg melde meg sjølvsagt kjapt til å bli ein del av Kunst, kultur og kreativitet-nettverket. Eg er ikkje super dyktig på formingsbiten, men eg tykkjer eg har andre kvalitetar som veg opp. Er RÅ på sang og samlingsstund.

Men dette var ikkje eit skryte innlegg om meg sjølv, men eit skryteinnlegg over dei flinke folka eg har med meg. Eg har ein ørliten produksjonsfeil, eg vert så glad i dei eg jobbar med, og samarbeidar godt med alle eg møter (tykkjer eg sjølv iallefall). Og no vil eg skryte litt av ein assistent på avdelinga mi.

påskeboks

Ho har fått Religion, etikk og filosofi som fagområde, og er superflink til å vidareformidle det ho lærer til oss andre i barnehagen. No har ho laga ein gul boks om påske. (Jepp, boksar er eit must her hjå oss!!) Inni boksen, som ho kallar ein undringsboks (Fantastisk ord, btw!), har ho samla påske dill-dall oppi der. Og boksen er under utvikling. Og skal vere med oss i markeringa av påske i åra framover.

påskeboks2

Den tredje me jobbar med, skal innom Europris og handle kylling i dag. Me jobbar fint saman på avdelinga vår 😉

Kos deg med påskeførebuingane.

Klem, Gudrun

Julegåve til meg sjølv

Eg hadde verdas beste lærar i musikk på lærarskulen. Me lærde mange spennande sangar. Og ho har gitt ut sangbok. Og den fekk eg hjå meg sjølv til jul i år! 🙂

kirstiese

Eg hugsar ein del av sangane, eg har brukt mange av dei masse i barnehagen. Men det var òg sangar som hadde gått i gløymeboka, men no, med bok OG CD kjem dei inn igjen!

Svært godt nøygd med julegåvene i år 😉 (Eg fekk termodress òg, den gamle gikk i søpla i vår, men no er eg kledd for vinteren igjen!)

Håpar romjulstida di er fin! <3

Klem,
-Gudrun-

Korleis me fekk eit åringane til å digge sangsamling

Sangsamlingane våre er ganske like no i starten, slik at ungane skjønnar kva som skal skje.

I fjor vår, sang me «God morgon, god morgon» som oppstartssang. Grunnen til at me valde denne sangen, var at minsten min ville ha den som godnattsang heime, så det var ein sang som passa for aldersgruppa eg hadde då, og at eg jobba med Gro, som kan teiknspråk. Ho lærte oss teikn til denne sangen.

No, med eit åringar, syng me God morgon alle saman, fordi den er enklare. Enkle, greie teikn har den òg. Me syng den kvar gong før me opnar boksen i samlinga.

Når eg opnar boksen, er det alltid marakassen som kjem først ut. Og den sender me rundt til kvar av ungane, mens me syng «Hei på deg» når dei ristar på marakassen.

Deretter er det litt forskjellig. Me pleier å synge «Røysekatt», «Vesle (og andre) Petter Edderkopp», «Tre små griser», lese litt anten i ei bok eller nokre lesekort som eg har, om følelsar.

Vesle Petter Edderkopp i selskap med ein frosk, to bamsar og ei mus med ei bjelle på, som for tiden fungerar som ein røysekatt.
Nærbilde av Edderkoppen. Den er svær og flott!!

Bilde av båten vår; alle samlingsboksar må ha ein båt. Me skal jo snart introdusere tre vers på Ro ro ro din båt og greier, då må me ha ein båt. Dessutan er det mange flotte båt-sangar.

Sangkort, som eg har laga sjølv, er alltid i boksen!

Avsluttinga er alltid ein ny navnesang (Hei på deg er den første). Då har me sunge anten «Pusekatt, kest laog du i natt» eller «Så fint at du kom». Eller «Tøffe tøffe toget» 😉 (Den brukar dei andre når eg har fri, men i dag hadde eg tjuvlånt Thomastoget til Minsten og lagt toget oppi boksen, så då kom Tøffe toget med i samlinga)

Det med bøker har eg sett har vore diskutert, om det går an å lese bøker i samling med små barn. Mi erfaring er at; Jepp, det funkar fint. MEN du må tilpasse deg tilhøyraren! Du velger ei lett bok med lite tekst, du leser boka VENDT mot ungane, litt dårleg lesestilling for deg, men det er LITE tekst, og du treng ikkje lese det orddrett. Du bør faktisk ikkje lese det ordrett, du må fortelje det, dramatisere det, leve det. Egentleg har du eit lite teater for ungane, viss du les ei bok med monoton stemme, er det ingen som gidd høyre på deg 😉

Korleis har du dine samlingar? Kva fungerer? Har du eit supertips du vil dele med oss andre?

-Gudrun-

Å rose barna, og korleis gjere rosen meir effektiv.

Eg driv og les ei veldig nyttig bok for tida, «De utrolige årene» av Carolyn Webster-Stratton. Ho gir mellom anna råd om å rose barna og korleis gjere rosen meir effektiv.


  1. Ver spesifikk; beskriv åtferda du likar.
  2. Gi ros på rett stad til rett tid.
  3. Vis entusiasme; energisk, omsorgsfull og ærleg.
  4. Unngå å kombinere ros og irettesettelse.
  5. Gi ros straks; ofte og konsekvent.
  6. Åtferda treng ikkje vere perfekt for å fortjene ros.
  7. Oppmuntre barna til å rose seg sjølv.
Denne boka gir ei rekke tips på korleis du kan løyse daglegdagse utfordringar med barna dine, og får mi anbefaling.

-Gudrun-

A-B-C, so lett som berre gravemaskin…

Eg og poden på 8, og faren, har litt problem med lesebøkene på skulen. Me finn det litt meiningslaust og lese desse tre orda i fire forskjellege samansetningar, men me har slite oss gjennom det i heile andre klasse. Og det har gått greit nok, bortsett frå at me har fått beskjed om å lese i sommarferien òg.

So kjem utfordringa då; kva kan me lese? Når 8 åringen veldig bestemt kunngjer at han ikkje skal lese noko som helst. Læraren føreslo at me kunne lese Leseløve-bøker om fotball, for det var han interessert i. (Åååjaaa? Er han interessert i fotball?? Det kom som ei overrasking på meg!)

Men ein barnepsykolog gav meg eit mykje bedre tips; google og lag tekstar sjølv utfrå interesser. Han ville forresten lage jonsok-bål av lesebøkene som skulen brukte òg; Eg diggar han!

Eg kom heim og begynte å google, og fann ein liten, kort tekst på bokmål, om gravemaskiner på wikipedia. MEN nederst stod det noko om at teksten var kort og mangelfull, men at ein kunne lese meir (og oversetje viss ein ville…) på nynorsk wikipedia **Yuhuu**!!!! Eg hadde fundert litt på korleis eg skulle gjere det, for eg tykkjer det er litt viktig at han les nynorsk, og her ligg det jo masse spennande på NYNORSK!!

Så no har eg altså, ved hjelp av wikipedia og word, laga nokre ark, som me kan lese på i sommar. Eit tips til alle andre som treng litt lesetrening i sommar! Eg har tips til dei som treng mattetrening òg 😉 Men det får du berre på førespørsel.

Ha ein flotte sommar, med masse lesing. Eg og dotter mi på 11 leser nok for heile nabolaget, har laga meg ei lita leseliste i sommar, for å få litt meir oppbyggande litteratur enn den vanlege kiosklitteraturen eg ofte fell tilbake på 😉 Kanskje eg skal lage eit lite innlegg om leselista mi òg? Det er bøker om både sjølvutvikling og sjølvinnvikling, så det kan verte spennade, og litt om små barn 😉

Klem,
-Gudrun-

Gravemaskiner :)

Som dei som kjenner meg sikkert veit, så er gravemaskiner noko som er viktig for familien. Eg hadde egentleg ikkje tenkt å skrive blogginnlegg på ein laurdagskveld, men så kom ei venninne på døra med ei bok ho hadde kjøpt til meg; Storeting og andre barneviser av Nils Slettemark og Peter Plenne. (Tusen takk, Oddrun!! <3 ) Boka er frå 1977 og er eit utval av dei beste barnedikta til Nils Slettemark. Det er lyriske viser, skjemteviser, glade og alvorlege viser. Det var spesielt eit dikt (som er sett musikk til av Peter Plenne, så eg må lære meg melodien etterkvart!!) som eg fall for; Stor-eting. Eg er usikker på om det er lov å skrive det ned, men sidan eg har fått lov av eit forlag å bruke tekstar frå sangbøkene deira, dersom er ikkje skriv mange, så skriv eg ned dette. Eg har aldri høyrt om desse dikta før, og dei fortjener å komme fram i lyset!

Stor-eting
Gravemaskina på Åreklett åt opp ein åker,
men vart ikkje mett.
Sette så tanna glupsk i ei eik,
men likevel var ho så tynn og bleik.
Så saug ho seg i ei bjørkerot,
ein bekk og ei furu på førti fot.
Sleikte bort molda, vrei opp ein bolt.
Det var ein stor og umetteleg svolt.
Tok så ei steinrøys med mose på, 
eit hus og eit gjerde som gjekk på skrå.
Åt opp ein hage og heiv seg rundt,
og tørka sin trut på ein piggtråd-bunt.
No var ho endeleg god og mett
og pirka i tanna si med eit spett.
Trippa så heim att på lette tær,
for no var det gate med asfalt der.
Det er òg ein sang som heiter Hyggjestund, som eg skal ta i bruk, og mange mange fleire. Gleda meg til eg har lært meg å lese notar 😉 Så dette er ei anbefaling på ein laurdagskveld; sjekk ut dikta til Nils Slettemark! 
Bildet er frå årets ferietur, som blandt anna gjekk til Diggerland i Kent, ein familiepark fyllt med gravemaskiner. Rett og slett den ultimate familieparken for oss 😉 Det vert dagens andre anbefaling 😉
Ha ein fin kveld, alle saman!
-Gudrun-

Skumringstimen

Skumringstimen-boka!! Her fann eg endeleg boka eg snakka om. Eg har ikkje lært sangar frå denne boka, eg har lært dei slik folkemusikken skal lærast, frå person til person, og så vert sangen rett slik du hugsar den 😉

Mange av dei gamle folketradisjonssangane som eg har skrive om, finst i denne boka. For dei som bur i Sogn og Fjordane, finst sikkert boka på ein lokal bokhandel, så støtter du opp om ein butikk i nærmiljøet samtidig 😉

For ordensskuld så får eg ikkje betalt for å anbefale boka 😉 Men sidan ho er så fin, så anbefaler eg ho lell 😉

Kos deg med boka <3

Enkel sangbok

Mottoet mitt er som Rema sitt; «Det enkle er ofte det beste», så her kjem det eit enkelt, billig og morsomt ferietips. Då me skulle på vår første sydentur med barn, laga eg ei eiga sangbok med dei 5 mest brukte sangane våre. Jenta vår var 10 månadar gammal, så det var enkle sangar som gjalt, «Olle Bolle», «Ro din båt» osv. Eg laga boka slik; teikna ein enkel «fyrstikk»-illustrasjon på framsida og teksten på baksida (ikkje det at eg ikkje kunne teksten, men…), putta dei inni ein plastlomme og knytta saman alle 5 arka med tråd. Eg brukte A5-storleik på plastlommen. Den hadde stor underhaldningsverdi på den 5,5 timars lange flytiden. Ho kunne sitte og bla sjølv, og kunne velgje ut sangar me skulle synge.

Ynskjer alle ein flott kveld i sola.

-Gudrun-