Kategoriarkiv: dyr

Hakkebakkeboksen. Inspirasjon.

Me jobbar kvart år med eit eventyr eller ei historie som tema i januar og februar, med ei teaterframsyning som mål. Me viser berre teateret til oss sjølv, men me er det beste publikumet.

I år er det Thorbjørn Egner si bok Hakkebakkeskogen som er tema. Heile barnehagen er med, og me har fått utdelt kvar våre rollar. Me sju to-tre- åringane skal vere Mikkel Rev og Petter Pinnsvin.

Torsdagane har me 2 års klubb der me samlar alle to åringane på tvers av avdelingane. Her er samlingsboksen eg brukar for å halde på 11-14 ungar i alderern 2-3 år.

12631498_10153189974861431_174295162888508802_n

Det heile startar med ein boks. Eg har sett mange flotte boksar, som er innreia som «Hakkebakkeskogen» med kulissar, lys, trer, dyr osv. Desse er fine til å leike Hakkebakkesogen. Min er heilt enkel og grå inni, det er konkretane som er i fokus.

12553045_10153189974836431_3476774376096683862_n

Eg er jo veldig glad i handdokker, så ikkje overraskande har Mikkel Rev og Bamse Brakar fått plass i boksen, mi avdeling er Mikkel Rev og Petter Pinnsvin, mens dei fire som er på den yngste gruppa skal vere Brumle Mann.

12592688_10153189974811431_3344324349937671509_nrev

Klatremus og dei andre musene er illustrert med denne, som eg trur opprinneleg er ei katteleike.

12592405_10153189974741431_6117578490932439341_n

Og så har eg nokre illustrasjonar, som eg ikkje hugsar kor eg har i frå, men dei er omtrent 15 år gamle, frå første gong eg jobba med Hakkebakkeskogen. Dersom du som har teikna dei første gong ser dette, gi meg beskjed, slik at eg får kreditert deg 🙂

samlingsboksen_hakkebakkeskogen

Eg har fargelagt og laminert dei, og tek dei fram att kvar gong me har Hakkebakkeskogen som tema.

12565496_10153189974456431_1190546420433259938_n

Eg har òg laga sangkort i a5 format, der eg bruker dei samme illustrasjonane på framsida og teksten på baksida.

 12417992_10153189974676431_7384241854085302733_n

Forrige torsdag skulle me lage grønsakssuppe i to årsklubben, så eg tok med nokre grønsaker i boksen òg.

samlinga gjekk omtrent som dette;

Starta med «God morgon alle saman», den vanlege opningssongen på begge gruppene. Deretter gjekk me over på Hakkebakkeskogen. Eg kan historia ganske godt, takka vere at eg har høyrt Hakkebakkeskogen på cd veldig, veldig, mange gonger.

Eg starta med scena då Mikkel jagar Klatremus opp i eit tre. Her song me Mikkel Rev si vise og So ro lille mann. Alle saman «sovna».

Så gjekk me kjapt over til bakeriet, der Mikkel lærer at det ikkje er fint å stjele. Her syng me ikkje, for me øver berre på «våre» songar.

Så kjem Petter Pinnsvin og Bestmor Skogmus på bana, då syng me både Petter Pinnsvins vise og Når en liten mus. Bestemor flyg til værs og landar framfør Morten sitt hus. Her vert dei saman med Klatremus enige om å gå til Bamsefar med eit forslag.

Der møter me Brumlemann og syng Vaskevise for små bjørner. Alle dyra har møte og vert enige om at dei skal vere venner og ikkje ete kvarandre.

Mikkel likar ikkje grønsaker, så han går til staburet og stjeler spekeskinke frå Mannen og Kona på gården. Dei spring ut i skogen og leitar etter Mikkel, men finn berre Vesle Brumlemann. Dei tek han til fange, og alle dyra får dårleg tid og må samarbeide om å få Brumlemann fri før mannen og kona sel han til sirkus.

Mikkel (alle ungane og dei vaksne) må ule for å få hunden Hanibal til å springe inn i skogen, slik at Klatremus kan hente Brumlemann. Etter eit par ul, spring Hanibal, mannen og kona inn i skogen, og Brumlemann er fri.

Alle dyra samlar seg til fest for å feire at Brumlemann er fri og at Bamsefar fyller 50 år. Så her syng me Bamses fødselsdag.

Lykke til, og del gjerne bloggen vidare viss du lærte noko.

Klem,

-Gudrun-

Samlingsboksen – inspirasjon

samlingsboksen_inspirasjon_pakka

Dersom ein skal få plass til alt, må det pakkast godt.
Men du har eit vell av idear, inspirasjon, improvisasjon,
ingen samling treng verte lik, det poppar opp
songar og eventyr, kun fantasien set grensene.

samlingsboksen_inspirasjon_fullt

Mikkel, Bamse Brakar og Sjiraffen Laffen er sjølvsagde i mine samlingsboksar.
Her er òg eigenproduserte songkort.

samlingsboksen_inspirasjon_fullt2

Boksen er ei gammal skoøskje, som eg har kledd med papp og «Mc Gyver»-tape.

samlingsboksen_inspirasjon_griser

Dei tre små grisane, Puslegrisen, Sporty Bust og Pelle Gris, og ulven, Missjø Grybin
må jo sjølvsagt òg få vere med i samlingsboksen.
Me syng Alf Prøysen sin «Puslegrisen», me syng «Tre små griser»,
«Med krøllet hale» og så brukar eg dei til å dramatisere eventyra mine.
Den raude boksen brukar eg kun som underhaldning. Det vert so
mykje meir spanande å trekke frå samlinsboksen når
konkreten ligg opp i denne raude boksen. (Ja, eg veit mange har
julekuler oppi slike, men mi julekule overlevde ikkje diversse juletre-fall.)

samlingsboksen_inspirasjon_dyr

Eg og misten rydda på rommet hans,
då fekk eg arve mange flotte plastdyr. Slike finst det flust av
i barnehagane rundt om, stapp dei oppi boksen din.
Det er mykje meir spanande å synge «Be be lille lam» når du
trekker fram ein sau, mot som berre å seie;
«No syng me Be be lille lam».

samlingsboksen_inspirasjon_insekt_dyr

Eg likar visst dyr i samlingsboksen min.
Musa er ei katteleike, kjøpt på ein matbutikk, i anledning Skinnvotten-prosjektet me hadde i fjor. Eit åringane var Pilemus Silkehår.
Fisken fekk plass i boksen under Olav Stedje-prosjektet vårt.
Eg fann han i lagerutsalet mitt. Det var egentleg ein fiskekrok.
Men han funkar flott som konkret. Me brukar han, sjølvsagt, til «Bobb-bobb-dedi-dedi» (Dei tre små fisk), men me har òg sunge «Fiskeskjer». Ingebrigt Davik og Taremareby er òg ein ide i fiske-konkreten.
Kyllingen høyrer påsken til. Billig påskepynt frå Europris.
Viss du bruker augene godt, så ser du ein liten edderkopp attmed fisken. Eg må ha med edderkopp i samlingsboksen min, for det er rett og slett den artigaste songen eg veit om. Det finst eit vell av forskjellege edderkoppar rundt om. Eg har arva edderkoppen frå dotter mi, som  har utstyrt samlingsboksen min med mykje rart oppgjennom.
Frosken er frå Forut sin barneaksjon. Me syng «Små froskene» og «M-Æ» når me trekker fram denne.

samlingsboksen_inspirasjon_jungel

Når desse tre kjem ut av samlingsboksen samtidig, er det sjølvsagt «Gå ein tur i jungelen» eg har lyst til å syngje. Og dette er alltid ein ønskjesong frå ungane, så her er me bra på nett. Eg har framsnakka rørslesongar både tett og ofte. Litt rørsler gjer songen mykje betre å syngje.
Av og til kjem berre tigeren fram, då syng me «Ein tiger er for diger», kjem berre krokodillen, er det «Nyss så møtte jeg en krokodill» eller «Krokodille i ditt badekar» som poppar fram.

samlingsboksen_inspirasjon_køyretøy

Køyretøy er òg alltid moro! Har du ein båt, kan du syngje «Sortebill» og «Sabeltann», du kan innom «Ro til Siraland», «Ro din båt», «Kven kan segla for utan vind», «Ro til fiskeskjer» og alle andre båt-songar du kan. Mine to toåringsgutar påstår alltid at dette er ei skute, så me startar med Sabeltann før me går over til robåtane våre.
Eit tog er alltid kjekt å ha i samlingsboksen, me syng «Tøffe toget» og «Nede på stasjonen». Dette mini-toget trur eg kom i eit kinderegg ein gong. Det er eit knøtt lite tog frå Thomas-toget. (Eg veit ikkje akkurat kva dette heiter…) Bilen er ein gjengangar, me syng alltid «Ford Escort», men du kan kanskje andre bil-songar? 

samlingsboksen_inspirasjon_kort

Desse ordkorta om følelsar likar eg godt. Kjøpte dei gjennom go’boken. Det er ein liten tekst på baksida òg, for å underbygge illustrasjonane.

samlingsboksen_inspirasjon_tal

Tal- og bokstavkort er fine å ha i boksen. Desse har eg laga sjølv, men både sjarmtroll og Alfabetika har ABC og 123 kort som er fine.

Dette var min boks pr i dag. Nøtteliten og Bolla Pinnsvin har òg plass, pga Alf Prøysen-prosjektet vårt. Dessutan ligg det eit rytme-egg eller ein marakass, som ungane spelar på når me syng navnesongar.

Har du boks i samlinga? Kva har du oppi samlingsboksen din? Dersom du fekk idear frå innlegget, er det flott om du deler det med andre, og eg set stor pris på nye idear!

Kos deg med samlingsstunda.

Klem, Gudrun

Kyllingen – høner og haner

samlingsboksen_vår_collage

No er det skikkeleg påskestemning i barnehagen vår. Kyllingane våre har komme ut, me har starta med påskegrupper og i dag gav til og med sola oss den rette stemninga.

Me er fire avdelingar, og i to veker før påske, deler me ungegruppa og personalgruppa i fire grupper, på tvers av alder. Ei gruppe driv med forsking, ei gruppe har lesestund i lavvoen, ei gruppe bakar til påskefrukosten og ei gruppe lagar påskepynt. Forskargruppa forskar på egg som ikkje fekk levande kyllingar og korleis rense vatn, spennande saker.

Men attende til mine gamle påskesamlingnotatar, 20 år gamle. Som eg lova i forrige innlegg, skal eg gå vidare på mammaen og pappaen til kyllingen. Veit du kven det er? Mine to åringar har lært seg at det er hanen og høna. «Hanen stend på stabburshella» er ein song me har lært frå før, så den har fått vere med oss no i før-påsketida.

samlingsboksen_påske_høne

Skal eg fortelje dykk noko anna? Høner har ikkje tenner. Men korleis får dei då tygge maten sin? Dette kan me filosofere litt over. Ungane kjem sikkert med mange spennande forslag. Kva trur du?

Høner et masse grus og småstein som knuser maten nede i magen. Er ikkje det rart? Tenk om me hadde måtta ete småstein for å tygge maten! Jammen godt me har tenner til å tygge med!

Men du, veit du kvifor høner ikkje kan fly, sjølv om det er ein fugl?

samlingsboksen_påske_hane

Jau, no skal du høyre; Høna er for tung! Andre spennande fakta om høner; dei badar i sand og mold for å rense fjærene. Vert du rein av å rulle deg i sandkassen? Og når høna søv, likar ho å vagle, eller balansere, på ein pinne. Korleis klarar ho å sove mens ho sit slik?

Som du kanskje hugsar frå forrige innlegg, så teikna eg og medstudenten min desse illustrasjonane i første klasse praksisen i -95. Eg har teke vare på både teikningane og notatane mine, og her deler eg dei med deg. Det er visse fordelar med å vere samlar…

Likte du bloggen, så del han med andre, det er engasjement som gjer det moro å blogge. <3 Kan du andre spennande ting om høner, hanar, egg og kyllingar, så del gjerne i kommentarfeltet.

Klem,

-Gudrun-

Kyllingen, ei vårsamling.

Snøen minkar på Snøhaugen min, og det er vår i lufta. I barnehagen er rugemaskina i full gong med utruginga av vårens kyllingar, i år skal dei få halde fram med å bu i barnehagen i eit splitter nytt hønsehus. Det vert eit spennande prosjekt, å få følgje kyllingane framover. (Eg har gitt beskjed om at eg ikkje vil ha noko ansvar viss eg må ta i dei…. Er litt småredd slike små skapningar… Ikkje sei det til nokon!)

samlingsboksen_vår_collage

 

Teikningane over her laga eg og ein medstudent då me hadde praksis i ein barnehage før påske, i 1995, altså for 20 år sidan. Eg har vokta og pleia dei, og brukt dei kvart år i barnehagen.

Me hadde laga ei samlingsopplegg som gjekk noko slikt som dette.

samlingsboksen_vår_egg_kylling

 

Kven var først? Høna eller egget?

Etter å ha starta samlinga, viste me fram eit egg, og spurde om ungane visste kva dette var. Me sende det rundt så alle fekk ta på det. (Dagens aktivitet var å måle på egg, dette fortalte me òg.)

Så byrja me med flanellografane våre. Hjå oss kom egget først.

samlingsboksen_påske_6

 

Deretter gjekk me vidare på korleis det ser ut inni.

samlingsboksen_påske_egget

Moro å forske, men for ein kvar pris?

Her er det òg sjølvsagt spanande å sjå korleis eit ekte egg ser ut inni, både rått og kokt. Ein ørliten historie frå barnehagen vår i fjor; Me forska, på dei egga som ikkje hadde levande kylling inni seg…. Tips; MÅ gjerast utandørs og med veldig mange lag gummihanskar på. Og ver førebudd på brekningar. Det luktar heilt hinsides. SÅ til samlinga; bruk ferske egg!

Inni egget er det ei oransje plomme, rundt ligg det noko blankt. Når me koker egget, vert dette blanke heilt kvitt.

Etter å ha sett på korleis egget ser ut inni, måtte me jo snakke om kva som kunne vekse inni egget.

Her ser de den vesle kyllingen som prøver å komme seg ut av egget. Han bankar og bankar.
Her ser de den vesle kyllingen som prøver å komme seg ut av egget. Han bankar og bankar.

Kyllingen har ei spesiell tann som han brukar til å hakke hol i egget med, og han er ferdig og klar til å komme ut etter å ha vorte ruga, anten i rugemaskin (slik som me har i barnehagen) eller av ei høne, som ligg oppå egga og varmar dei, i tre veker. I vår barnehage, har me kylling kalendar.

Songar om kyllingen høyrer påska til.

Her passar det godt med ein song, sjølvsagt slageren;

Ein liten kylling i egget låg,
han banka og banka og banka på.
Her er so trangt,
eg vil ut og gå,
peip han og ynka seg der han låg.
Hakk, hakke, hakk,
egget det sprakk,
og eit lite hovud ut av det stakk.

samlingsboksen_påske_kylling

Eg kan forresten ein annan song om kyllingar òg, og den handlar om kyllingane i hønsegarden.

Hanekyllingane

Veit du, veit du kva eg såg,
såg eit tidle morgon?
Hanekyllingane små,
sloss der uti garden.
Tvi, tvi, tvi,
men eg var først!
Tvi, tvi, tvi,
men eg er størst!
Kry av hanekammen
var dei alle sammen.

Heilt til slutt.

Likte du bloggen? Lærte du noko nytt? Del gjerne posten vidare! Neste post skal handle om mammaen og pappaen.

klem,
Gudrun

Mikkel Rev

Her kjem eit innlegg med masse bilder av Mikkel Rev. Han er nemleg fokusdokka mi i januar, og det vil komme fleire innlegg med tips til korleis ein kan bruke Mikkel i samlingsstunda og elles. Med tips til eventyr og songar, med fakta om reven osv. Og viss eg vert veldig modig og flink, kanskje ein liten videoblogg av meg og Mikkel Rev? Kven veit?

Kva bør eg ta med i innlegga om reven? Idemyldre gjerne med meg!

rev

mikkel

samlingsboksen_9

mikkel_halsavatnet_samlingsboksen

mikkel_rev_samlingsboksen

Godt nytt år til dei eg ikkje alt har sagt det til! Eg stod på eksamen eg hadde før jul, og jul vart det i heimen òg. Og no går det mest i okking over snøen om dagane…

Klem,

Gudrun.

Rett og gale, god og vond

Ting er ikkje alltid som dei ser ut...
Ting er ikkje alltid som dei ser ut…

Denne hausten har eg virkeleg fått brukt mine kreative forfattarevner. Takka vera god oppbacking frå helviktekst.no. Ho har oppmuntra meg til å dikte eventyr til dokkene mine, og eg har virkeleg fått blod på tann.

Eg har dikta nokre heilt nye eventyr, bl.a. om då Puslegrisen og Bæbæ Lillelam kom oppi trøbbel med Missjø Grybin. Og eg har teke tak i gamle, kjente eventyr, og lagt til ein Gudrun-twist. T.d. om grisane som skulle til sæters for å plukke bær og ekorna som skulle på fuglebrettet for å ete seg feite. Og det litt meir klassiske tre små griser og ulven eventyret.

Gudrun-twisten er at ting ikkje alltid er slik ein skulle tru, verda er ikkje god og vond, eller rett og gale. Og ei sak har alltid to sider, minst.

Veit du heile sanninga?
Veit du heile sanninga?

Dessutan er eg veldig glad i «happy endings». Derfor er det jo supert å dikte for barn, for då meiner eg det godt kan vere ein lukkeleg slutt. Eg veit at ikkje alle barn har det bra, men alle kan få drøyme seg bort i ei god verd.

Eg skreiv om Bjørnen og Reven, og sosial kompetanse, for ei tid tilbake. I eventyra mine får me sjå saka frå fleire sider, både den gode, t.d. grisane, og den vonde, Missjø Grybin. Å lære seg til å sjå heile biletet, å sjå andre sine synsvinklar, å ta forskjellege perspektiv, meiner eg er god sosial kompetanse. Eg drøymde at eg krangla med ein av kollegaene mine, like før me skulle begynne å jobbe i lag, og sjølv i draumen såg eg saka frå begge sider, eg såg kva me begge gjorde feil. (Eg er veldig glad for at me krangla i draume kvardagen, for eg har ikkje krangle med ho i den verkelege kvardagen.)

Då eg gjekk på lærarhøgskulen for «eit par» år sidan, fekk me utdelt eit eventyr, som eg hugsar hovudtrekka frå den dag i dag.

Det handla om det einsame trollet under brua, som var på jakt etter venner, men ikkje heilt visst korleis han skulle gå fram. Og enda opp forslått, blaut og sønderknust i elva.

Så i mine eventyr får storebroren, Pelle Gris eller den største Nøtteliten eit nytt personlegheits trekk. Storebroren, den klokaste av dei alle, ser den redde, lei seg Missjø Grybin eller sinte Dompappen. Gjenkjenner den einsame, redde personen bak den tøffe maska.

Dette er vel og bra i eventyret, men kva vil eg lære ungane med dette her? Kva er tanken bak desse eventyra? Riktig, me er tilbake til temaet mobbing, som eg jo har skrive om frå «offer-sida»tidlegare.

-Og du; det er ikkje alltid mobbaren har det så greit. Viktig å tenkje på det òg…

…skreiv eg i oktober 2013, og det står eg fortsatt for. Sjølvsagt er det feil framferd av trollet å skremme dei små bukkane, men han har ikkje lært nokon annan måte å gjere det på. Han brukar den einaste måten han veit om for å få merksemd, for negativ merksemd er betre enn inga merksemd….

No vil eg ikkje vere noko talerøyr for mobbarar, men det er viktig å hjelpe mobbaren til nye, meir hensiktsmessige måtar å gå fram på.  Torbjørn Røe Isaksen tek til ordet for å flytte mobbarar til ein annan skule. Kva skal eg seie om dette? Tja, viss nokon skal flyttast, så stemmer eg for mobbaren, altså. Men det finst betre måtar, trur eg.

Ei venninne løyste mobbeplagene til sonen på denne måten:

Guten vart plaga av ein annan gut i klassen. Så ho inviterte den andre guten med heim, slik at gutane kunne få ein betre relasjon.

Ein flott måte å reagere på.

Eg trur me må ta tak i relasjonen, slik som denne mora gjorde, me må lære ungane våre korleis dei skal vere mot andre. Me må lære dei (og oss sjølve?) å sjå saka frå fleire sider, sette seg inn i andre sin situasjon.

La oss løfte fram «Den gyldne regel».

Den gyldne regel

Likte du bloggen? Hugs å dele den med andre. Og skriv gjerne ein kommentar viss du har tankar om emnet.

Klem,
Gudrun

Fellessamling – igjen <3

Ok, som du veit, er eg veldig glad i samlingsstunda i barnehagen, men eg elskar fellessamling. Hjå oss er fellessamling ei samling med ca 55 ungar i alderen 1-(nesten)6 år og ca 15 vaksne i alderen 19-60.

handdokke av rev og bjørn
Reven fekk vere med i fellessamlinga, men utan kompisen Bamse Brakar. Mikkel Rev var konkret i to av songane, «Reven og rotta og grisen» og «Guten gjeter sauen».

I dag vil eg fortelje deg om ei ny fellessamling. Eg vart utfordra av styraren til å ta fellessamlinga på fredag, og tok det på meg utan betenkningstid. Eg elskar fellessamling!

Rammene våre var litt sette med at me skulle repitere songar frå forrige samling; RøysekattenGuten gjeter sauen, Ro til Siraland og Reven og rotta og grisen. Flotte tradisjonssongar frå Sogn.

Men eg og min makker kan ikkje ha ei samling utan dramatisering! Kva kunne me flette inn som teater her?

Eg kom fram til to ting;

  1. Alf Prøysen; Barnehagen har Du og jeg og dompappen som månadssong.
  2. Alle avdelingane jobbar no med ekorn, og brukar songen om Nøtteliten, som òg er Alf Prøysen sin.

Og så blanda eg innatt Bukkane me kjenner so godt frå før, og fekk eit heilt nytt eventyr.

Eventyret om dei tre små ekorna og den sinte dompappen.

Det var ein gong tre små ekorn som skulle på fuglebrettet for å gjere seg feite, og alle tre heitte dei Nøtteliten.
På vegen opp til fuglebrettet, måtte dei gå forbi greina til den sinte Dompappen.

Slik starta eventyret. (Og slutten var sjølvsagt ei overrasking som ingen hadde gjetta seg til. For eg har litt problemer med godt og vont. Ting er ikkje alltid slik dei ser ut.)

Samlinga gjekk slik:

Opning; Her i barnehagen
Oppvarming; eg har lært meg at det er lurt å varme opp stemma mi, og ungane er med på oppvarminga. Me tek nokre rundar med «Minne-monne-manne» og «Går du på glattis»
Boksen; Me har med boks, sjølvsagt. Og opp av den trekker me konkretar. Først ute var ein båt. Som skulle peike mot «Ro til Siraland», men me måtte ein tur innom Kristiansand og Sabeltann før me kom oss til Siraland. Og slik fortsetter det med dei tre andre songane. Røysekatt hadde me ikkje, så då begynte makkeren min å krabbe rundt på golvet og stjele sko som skulle førestille ost….
Eventyret; Ribbeveggen fungerte som tre, med eit grønt teppe på, me hadde med ein liten, tova dompapp. (Tova for sikkert snart 20 år sidan av underteikna då eg var 4H’ar…..) Og me hadde med tre små ekorn. På teppet og ribbeveggen hadde me hengt opp bilder av kongler og nøtter.
Avslutting; Alle legg seg på golvet og me syng «Trollmor» slik me pleier.

Hand- og fingerdokker. Rev, Bjørn, Sjiraff, Larven Aldrimett, griser og ulven
Handdokke av Rev, Bjørn, Sjiraff, Larve. Fingerdokker; tre små griser og ulven.

 Samlinga vara i 45 minuttar, og me var kjempe nøygde med responsen.

Likar du bloggen min, klikk på «Like»-knappen og del gjerne vidare. Og viss du vil «snakke» med meg, legg igjen ein kommentar.

Klem, Gudrun

Pelle Gris, den rettferdige storebroren

Pelle Gris er ein alvorleg og fornuftig liten gris, han er vant til å ta ansvar og er løysningsfokusert, ei evne han alltid viser fram i møte med Missjø Knit Grybin, ulven i nabolaget.

Mens småbrødrene er opptekne av å leike og ha det moro, gjer Pelle alltid unna plikter og oppgåver før han finn på leik og sprell. No skal du få høyre om kva han gjorde den dagen han skulle byggje seg hus.

La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.
La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.

Pelle Gris gjekk rundt i nabolaget for å finne den perfekte plassen til huset sitt. Omsider fann han ut akkurat kvar han ville sette det opp. Han fann seg ein liten bakketopp, der han hadde fritt utsyn til alle kantar. Han likte å sjå om det kom nokon, viss vennene kom, kunne han lage klar saft og finne fram kjeks. Og viss det kom nokon som ville ete han, kunne han låse att døra og gøyme seg.

Då han hadde bestemt kor huset skulle stå, oppå den fine bakketoppen, begynte han å tenkje på kva han skulle byggje hus av. Han ville ha eit solid hus, som ikkje kom til å blåse vekk i Dagmar-stormar ein gong. (Dagmar var ein kraftig storm som velta trær og bles av hustak.)

Pelle Gris

Akkurat då han stod og tenkte, kom det ein bonde forbi. Han køyrde traktor, og bak traktoren hadde han ein tilhengar som var lasta med murstein. Pelle Gris spurde bonden om han kunne få kjøpe all mursteinen som bonden hadde i tilhengaren. Og det fekk han. Bonden kobla hengaren av og let Pelle Gris få låne traktorhengaren til han var ferdig med å byggje huset.

Pelle reiste så rett bort til murebutikken og kjøpte seg resten av utstyret han trengde, ei murskei, som ser ut som ein liten, rar spa, og nokre sekker med mørtel til å mellom mursteinane.

Så var han klar til å begynne med huset sitt. Han mura i veg og bestemte seg for å gjere seg heilt ferdig med huset sitt før han begynte med noko anna. Pelle Gris treivst med å jobbe, han tralla og song mens han mura stein for stein, heilt til huset var ferdig.

Då han var ferdig, og godt nøygd med seg sjølv, fann han ut at han fortjente ein belønning fordi han hadde vore så flink. Han for avgårde glad og førnøygd til butikken, der fyllte han oppi ein stor pose med smågodt som han ville kose seg med om kvelden i det nye huset sitt.

(Ein annan gong skal eg fortelje deg om korleis det gjekk då han var på veg heim med godteposen sin og møtte Missjø Knit Grybin på vegen. Historia ligg klar på pc’en min.)

Det er moro å dikte nye historiar, kjekt å verte kjend med karakterane, som Pelle Gris i dette tilfellet. Eg lagar ofte historiar på direkten. Viss du har lese ein del historiar og har litt fantasi, spinner du berre vidare på ein idè. Her kan du lese det forrige innlegget mitt om då eg brukte dei tre små grisene og Grybin til å fortelje to åringane mine eit eventyr med likheitstrekk med Bukkane Bruse.

Likar du bloggen min, så fortel meg gjerne om det. Blir veldig glad for tilbakemeldingar og kommentarar. Ut veke 41 er det haustferietilbod på hand- og fingerdokker i nettbutikken. Blant anna settet med Puslegrisen, Sporty Bust, Pelle Gris og Missjø Knit Grybin.

Ha ei fin haustferieveke, om du har fri eller om du er på jobb. Eg har fått ein dag haustferie, kanskje eg får tid til å lage endå fleire historiar?

Klem,
-Gudrun-

Eventyr om dei tre små griser.

I går dikta eg eit eventyr for to åringane mine på direkten. Eller å seie at eg dikta heilt på frihand, er vel å overdrive. Eg lot meg inspirere av «Bukkane Bruse» og improviserte vidare på det.

La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.
La meg presentere deg for Dei tre små grisene og Ulven.

Du hugsar kanskje Cola-eventyret frå 80-talet;

Det var tre colaflasker som skulle gå over ei bru. Under den brua budde det ein stor, fæl opptrekkar. Først skulle 0,33-flaska gå over. «No kjem eg og opnar deg!» seie opptrekkaren. «Nei, nei, ikkje ta meg, vent litt, so kjem 0,5. Han er mykje større og søtare enn meg!» «So gå då!».

Så kom 0,5-flaska. «No kjem eg og opnar deg!» sa opptrekkaren. «Nei, nei, ikkje ta meg, vent litt so kjem 1,5-literen. Han er mykje større og søtare enn meg!» Opptrekkaren svarar; «So gå då!»

Tilslutt kjem 1,5 liters flaska. «No kjem eg og opnar deg!» ropar flaskeopptrekkaren. «JAH! Berre kom du, for eg har skurkork!»

(For dei som tenkjer at 0,5 literen òg har skrukork, så hadde han ikkje det på 80 talet, då var det glasflasker med vanlege korkar på.)

Bukkane Bruse og ulven

Vel i går lot eg meg inspirere av Bukkane Bruse til å lage eit nytt eventyr om dei tre små grisene. Pelle Gris framstår igjen som ein helt, akkurat som han gjorde i forrige eventyr, han kjem med konstruktive løysningar. Pelle er rettferdig og løysningsorientert, og eit oppkomme av gode idear. Her er det eit tips til teater-song med ungane, den ultimate småbarnssongen som er grunnen til at eg kjøpte inn fingerdokkene til nettbutikken.

Ungane som såg på, som alle er 2 år, sat som spikra, dei elskar dokketeater. Skal eg fortelje deg ein hemmelegheit? Alle ungar elskar dokketeater! Det som er kjekt med fingerdokkene (som t.d. dei tre små grisene) er at du kan spele teater åleine. Eg tek alle tre grisene på ei hand og Missjø Knit Grybin, ulven, på den andre. Då kan eg ta opp Puslegrisen, den første vesle grisen, når han skal snakke, Sporty Bust når han skal snakke og Pelle Gris når det er hans tur, eller alle tre når dei framtrer som ein gjeng. Mens Pelle og Knit kan krangle mot kvarandre når det er deira tur. Sjå gjerne her på mine beste tips til eit godt dramaforløp.

Fingerdokker Dei tre små griser og ulven

 Du kan det, du òg 

Det er ikkje så vanskeleg å få til eit spennande dramaforløp eller ei kjekk samlingsstund, eg kan fortelje deg at min flotte medarbeidar hadde ei super samling forrige veke, alle, både ho, ungane og eg, storkosa oss og var heilt gale! Eg veit jo at eg jobbar med flinke folk, men eg trur alle kan lære å slå seg laus. Denne veka har eg i all fritid studert rettleiing, fordi eg er byrja å studere att på mine vaksne dagar. Men neste veke skal eg ta tak i mine «Sju Steg til ei Spennande Samlingsstund» som skal vere mitt første forsøk på å skape store omveltningar i samlingsstundene i barnehagen. STAY TUNED!

Mine eventyr om dei tre små grisene og ulven kjem òg i nettbutikken snart, som bonus til hand- og fingerdokkene, eller som e-bok for dei som kun ønskjer eventyret.

Du finne meg på Facebook og viss du likar bloggen, trykk på Like- eller Dele-knappen.

Klem,

-Gudrun-

Dikte sjølv – om dikt og fanteri

samlingsboksen_roser

Gründer søstre

Syster mi er god på språk, og ho har ei forfattarspire i magen. No prøver me så smått (eller egentleg veldig stort, sjølvsagt) å skape oss noko eige. Eg med samlingsboksen og ho med si bedrift www.helviktekst.no. Me hjelper kvarandre og heier på kvarandre. Me gir kvarandre tips og oppmuntring.

Eit av Rønnaug sine tips til meg, var å dikte mine eigne historiar til dokkene mine. Eg tenkte opplegg i samlingsstunder med ein gong, og skreiv innlegget om Bjørnen og Reven og følte meg stolt. Jau, sa ho då, men du må gi dokkene liv, gi dei karakter, dikte dine eigne historiar.

Eg har funne 4 historiar om Bjørnen og Reven, som er på planleggingsstadiet, og har funne ut korleis Sjiraffen Laffen egentleg er, han er litt sjenert, men likar godt samba (Berre spør Karin og Veronika, som tykte det bar over i samlinga i dag.)

Dei tre små griser

OG eg har dikta oppatt eventyret om dei tre små grisene og ulven. I går las eg det for min eigen fire åring, og i dag las eg det for 35 ungar i barnehagen, mellom 2 og 6 år. Og det gjekk rett heim! Det var so moro. Både ungane og dei vaksne var med.

Eg starta med å presentere grisene, Puslegrisen, Sporty Bust og Pelle Gris. Og så ulven, som har fått det flotte navnet Missjø Knit Grybin, du skjønnar at han er fransk, sant?

Missjø Knit Grybin
Missjø Knit Grybin

Og så bygde eg opp historia, stal litt frå Bukkane Bruse og litt frå historiar eg høyrde då eg var lita, om korleis Ola (min granonkel) lurte tyskarane under krigen. Og slutten var ei stor overrasking på meg, sjølv om det var mi historia. Slik er det nok å dikte, å vere forfattar, du veit liksom ikkje kor det endar før det er slutt.

Og det er moro å legge inn litt overraskelsespunkt her og der. Flette inn litt som ungane gjenkjenner, og dei vaksne. Som laurdagsgodteri og økologiske grønnsaker, utan å røpe for mykje….

Og du heilt til slutt, ungane gav meg spontan applaus når eg var ferdig, og ville ha meir… Lever på den ei stund!

Kor du kan få tak i eventyret, seier du? Jau, du får det med når du bestiller i butikken.

Kos deg, og lykke til med eit nytt barnehageår!

Klem,
-Gudrun-