Eit av mine tidlege barndomsminner.

Eg er medlem av forskjellege «barnehage»-grupper på facebook, og i ein tråd på ei slik gruppe, dukka ein sang som eg lærte då eg gjekk på «førskulen» for 34-35 år sidan.

Eg brukar sangen ofte i barnehagen i dag òg, ikkje så mykje i samlingsstunda, men meir som «ventesang», mens me ventar på mat, på kviling eller liknande.

Tombai

Tombai – tombai – tombai – tombai
tombai – tombai – tombai.

Tombai – tombai – tombai – tombai
tombai – tombai – tombai.

(me slår oss rytmisk på låra)

Trallala – trallala – trallalala – lalla

(me klappar i hendene)

Trallala – lalla – trallala – lalla
trallala – lalla – lalla.

(me slår på låra og klappar i hendene)

Artig å finne songen på youtube, frå eit heilt anna land, men likevel så likt.

DSC01295 (800x600)

Ynskjer deg ein flott sommar, del gjerne bloggen min, og følg meg på Facebook. Du finn meg òg på instagram, snapchat og pinterest, som Samlingsboksen <3

klem,
Gudrun

Songleikar

Eit av mine første minner om songleikar, er frå Jonsok-feiringane heime. Me leikte slå på ringen, både ungar og vaksne. Det var moro! Alt vart meir moro når dei vaksne var med.

Slå på ringen

Slå på ringen, slå på ringen,
slå på den du vil.
Slå på ringen, slå på ringen,
slå på den du vil.
Slå på kjærasten din om du vil.

Me song aldri «Den du slår…» Me stod i ein ring, ein gjekk utanfor, og slo på «kjærasten din om du vil», og så sprang begge, i kvar sin retning, så fort som berre pokker. Det var grisespennande!

Det var fint med eit slikt fellesskap av vaksne og ungar.

rosehagetorn

Eg føler at songleikar er ein del av barnekulturen som har gått litt i gløymeboka, ungane no til dags leikar ikkje songleikar, ikkje hoppar dei strikk heller, når eg tenkjer meg om. Det var det me gjorde i friminutta, leikte songleikar og hoppa strikk.

Eg fortalte ganske tidleg om mine første skuleår, på ein fådelt grendaskule med til saman 27 elevar, viss det var gode år. Det var år med berre ein i kullet òg, altså, men det var veldig skjeldan, eg veit berre om ein gong.

Men me leikte altså songleikar i friminutta. Og i gymtimane på grendaskulen min. No offence, men det er kanskje like greit at skulen vart nedlagt for 26 år sidan.

DSC01292 (600x800)

Mitt kull bestod av seks jenter og ein, stakkars, gut, men med så få elevar, så leika me saman med alle. Dei to klaraste minna frå songleikar-friminutta, har eg fortalt om tidlegare ein gong, men eg gjentek dei her. Begge er frå eg gjekk i første klasse.

Me hadde ein stor, flat leikeplass, me held kvarandre i hendene og starta på den eine enden, med «Lang- lang- rekke». På hin enden av plassen, gjekk den høggravide læraren til 3. klasse. (Hugs eg var i første klasse, så ho kjente eg ikkje.) Eg var jo litt bekymra for korleis det skulle gå når me tok ho att, og, gode venner som eg alltid har hatt, enda det jo sjølvsagt med at eg vart most inn i rumpa til denne svære dama.

Lang lang rekke,
Gudrun ut av rekka gå.
Lang lang rekke,
Hilde ut av rekka gå.

Det andre minnet, handla om Berget det blå. Eg går framleis i første klasse, og det var gutar i 3. klasse. Desse kjenner eg sjølvsagt ikkje, er du gal! Eller eg kjenner sjølvsagt søskenbarnet mitt, som går i tredje. Men han er ikkje med i dette minnet. Berget det blå handlar om kjærestar og slikt, og det er ein som skal velge seg ein kjærest. Og ein av desse gutane i tredje, som er veldig skumle, velger vesle meg. Kjenner framleis kor pinleg det var.

Det kom to jenter frå Berget det blå,
og dei spurte jo som så,
er det kjærestar å få.
Og vil du vere kjæresten min,
så rekk meg handa di.

Eg skal skrive eit innlegg med fleire songleikar, både nye og gamle. Har du ein songleik du ikkje gløymer? Del han i kommentarfeltet, eller på Facebook, så kjem han med i neste songleik-innlegg.

Ønskjer deg ein flott forsommar. Me hadde sommarfest i barnehagen til guten min i dag, og der vart «Du skal ikkje tru det vert sommar» framført. Og eg må seie, med nattefrosta som var faretruande nær i natt, så var dette ein svært passande tittel.

-Gudrun-

Gratulera med dagen!!

036 (2)

Neidå, eg har ikkje sett feil på datoane. For meg er alltid 17. mai den dagen som kjem etter 16. mai.

16. mai er min dag – og i år er det min store dag! Eg går over i eit nytt tiår, til 40 åra. Som 20 åring var eg ny i livet, hadde brukt opp ein femte del, følte eg. 25 var heller ikkje så verst, ein fjerdedel, ganske grei fjerdedel. Hadde utdanna meg til førskulelærar, hadde bygd hus, var sambuar. Livet var der det skulle liksom.

samlingsboksen_gudrun_2

Jaudå, som 30 åring, gift på fjerde året, to barn, den yngste var baby. No slo det meg skikkeleg. Å herrebåddn, eg var ferdig med ein tredjedel! Hadde ein treåring, med dei utfordringane det gir, og ein baby som skulle ha mat annakvar time døgnet rundt. Eg var nok mest i koma. Men overgangen frå 20 åra til 30 åra var litt tøff.

Men i dag då, då går eg over i 40 åra, halvparten av livet er over. (Eg veit eg rekna 100 år på 20 og 25, 90 år på 30, og 80 no, men du skjønnar kva eg meiner.)

samlingsboksen_gudrun

Kva tenkjer eg no då? Eg har store ungar, ein tenåring, ein ti åring og ein fem åring. Eg jobbar som pedagogisk leiar, og det er 18 år sidan eg var ferdig utdanna førskulelærar. No byrjar det å surre tankar, er dette alt? Eg byrjar å tenkje at dersom eg vil gjere noko, så kan eg like godt gjere det no, tida ventar ikkje på meg.

profil_london

Kva gjer eg då? Jau, eg bloggar, om det eg føler eg har ein del å tilføre andre på, dvs. korleis ha artige samlingsstunder. 40 års krisa slo meg egentleg i starten på 30 åra, då eg heseblesande prøvde å halde følgje med 60 åringane som eg jobba med. Så eg byrja å trimme. (Hey, eg har til og med musklar i leggene!) Ikkje det at eg overdriver treninga altså, men eg er i mykje bedre form enn eg var i 20 åra.

Ungane er store vortne, så store at eg og gubben, som eg har vore saman med over halve livet, fann ut på familieferien (don’t know why dei tankane dukka opp akkurat der, på ferie med ungane… go figure…), at me burde hatt oss ein sydentur åleine, berre me to. Så no må me berre få barnevakt til tre galne ungar, samt ferie til å reise i… Jaudå, men neidå…

Handdokke sjiraff
Gudrun og Sjiraffen Laffen

Vel, denne flotte dama fyller altså 40 år i dag, gratulasjonar er virkeleg på sin plass! På førehand takk.

Klem, Gudrun <3

Samlingsboksen – inspirasjon

samlingsboksen_inspirasjon_pakka

Dersom ein skal få plass til alt, må det pakkast godt.
Men du har eit vell av idear, inspirasjon, improvisasjon,
ingen samling treng verte lik, det poppar opp
songar og eventyr, kun fantasien set grensene.

samlingsboksen_inspirasjon_fullt

Mikkel, Bamse Brakar og Sjiraffen Laffen er sjølvsagde i mine samlingsboksar.
Her er òg eigenproduserte songkort.

samlingsboksen_inspirasjon_fullt2

Boksen er ei gammal skoøskje, som eg har kledd med papp og «Mc Gyver»-tape.

samlingsboksen_inspirasjon_griser

Dei tre små grisane, Puslegrisen, Sporty Bust og Pelle Gris, og ulven, Missjø Grybin
må jo sjølvsagt òg få vere med i samlingsboksen.
Me syng Alf Prøysen sin «Puslegrisen», me syng «Tre små griser»,
«Med krøllet hale» og så brukar eg dei til å dramatisere eventyra mine.
Den raude boksen brukar eg kun som underhaldning. Det vert so
mykje meir spanande å trekke frå samlinsboksen når
konkreten ligg opp i denne raude boksen. (Ja, eg veit mange har
julekuler oppi slike, men mi julekule overlevde ikkje diversse juletre-fall.)

samlingsboksen_inspirasjon_dyr

Eg og misten rydda på rommet hans,
då fekk eg arve mange flotte plastdyr. Slike finst det flust av
i barnehagane rundt om, stapp dei oppi boksen din.
Det er mykje meir spanande å synge «Be be lille lam» når du
trekker fram ein sau, mot som berre å seie;
«No syng me Be be lille lam».

samlingsboksen_inspirasjon_insekt_dyr

Eg likar visst dyr i samlingsboksen min.
Musa er ei katteleike, kjøpt på ein matbutikk, i anledning Skinnvotten-prosjektet me hadde i fjor. Eit åringane var Pilemus Silkehår.
Fisken fekk plass i boksen under Olav Stedje-prosjektet vårt.
Eg fann han i lagerutsalet mitt. Det var egentleg ein fiskekrok.
Men han funkar flott som konkret. Me brukar han, sjølvsagt, til «Bobb-bobb-dedi-dedi» (Dei tre små fisk), men me har òg sunge «Fiskeskjer». Ingebrigt Davik og Taremareby er òg ein ide i fiske-konkreten.
Kyllingen høyrer påsken til. Billig påskepynt frå Europris.
Viss du bruker augene godt, så ser du ein liten edderkopp attmed fisken. Eg må ha med edderkopp i samlingsboksen min, for det er rett og slett den artigaste songen eg veit om. Det finst eit vell av forskjellege edderkoppar rundt om. Eg har arva edderkoppen frå dotter mi, som  har utstyrt samlingsboksen min med mykje rart oppgjennom.
Frosken er frå Forut sin barneaksjon. Me syng «Små froskene» og «M-Æ» når me trekker fram denne.

samlingsboksen_inspirasjon_jungel

Når desse tre kjem ut av samlingsboksen samtidig, er det sjølvsagt «Gå ein tur i jungelen» eg har lyst til å syngje. Og dette er alltid ein ønskjesong frå ungane, så her er me bra på nett. Eg har framsnakka rørslesongar både tett og ofte. Litt rørsler gjer songen mykje betre å syngje.
Av og til kjem berre tigeren fram, då syng me «Ein tiger er for diger», kjem berre krokodillen, er det «Nyss så møtte jeg en krokodill» eller «Krokodille i ditt badekar» som poppar fram.

samlingsboksen_inspirasjon_køyretøy

Køyretøy er òg alltid moro! Har du ein båt, kan du syngje «Sortebill» og «Sabeltann», du kan innom «Ro til Siraland», «Ro din båt», «Kven kan segla for utan vind», «Ro til fiskeskjer» og alle andre båt-songar du kan. Mine to toåringsgutar påstår alltid at dette er ei skute, så me startar med Sabeltann før me går over til robåtane våre.
Eit tog er alltid kjekt å ha i samlingsboksen, me syng «Tøffe toget» og «Nede på stasjonen». Dette mini-toget trur eg kom i eit kinderegg ein gong. Det er eit knøtt lite tog frå Thomas-toget. (Eg veit ikkje akkurat kva dette heiter…) Bilen er ein gjengangar, me syng alltid «Ford Escort», men du kan kanskje andre bil-songar? 

samlingsboksen_inspirasjon_kort

Desse ordkorta om følelsar likar eg godt. Kjøpte dei gjennom go’boken. Det er ein liten tekst på baksida òg, for å underbygge illustrasjonane.

samlingsboksen_inspirasjon_tal

Tal- og bokstavkort er fine å ha i boksen. Desse har eg laga sjølv, men både sjarmtroll og Alfabetika har ABC og 123 kort som er fine.

Dette var min boks pr i dag. Nøtteliten og Bolla Pinnsvin har òg plass, pga Alf Prøysen-prosjektet vårt. Dessutan ligg det eit rytme-egg eller ein marakass, som ungane spelar på når me syng navnesongar.

Har du boks i samlinga? Kva har du oppi samlingsboksen din? Dersom du fekk idear frå innlegget, er det flott om du deler det med andre, og eg set stor pris på nye idear!

Kos deg med samlingsstunda.

Klem, Gudrun

Kyllingen – høner og haner

samlingsboksen_vår_collage

No er det skikkeleg påskestemning i barnehagen vår. Kyllingane våre har komme ut, me har starta med påskegrupper og i dag gav til og med sola oss den rette stemninga.

Me er fire avdelingar, og i to veker før påske, deler me ungegruppa og personalgruppa i fire grupper, på tvers av alder. Ei gruppe driv med forsking, ei gruppe har lesestund i lavvoen, ei gruppe bakar til påskefrukosten og ei gruppe lagar påskepynt. Forskargruppa forskar på egg som ikkje fekk levande kyllingar og korleis rense vatn, spennande saker.

Men attende til mine gamle påskesamlingnotatar, 20 år gamle. Som eg lova i forrige innlegg, skal eg gå vidare på mammaen og pappaen til kyllingen. Veit du kven det er? Mine to åringar har lært seg at det er hanen og høna. «Hanen stend på stabburshella» er ein song me har lært frå før, så den har fått vere med oss no i før-påsketida.

samlingsboksen_påske_høne

Skal eg fortelje dykk noko anna? Høner har ikkje tenner. Men korleis får dei då tygge maten sin? Dette kan me filosofere litt over. Ungane kjem sikkert med mange spennande forslag. Kva trur du?

Høner et masse grus og småstein som knuser maten nede i magen. Er ikkje det rart? Tenk om me hadde måtta ete småstein for å tygge maten! Jammen godt me har tenner til å tygge med!

Men du, veit du kvifor høner ikkje kan fly, sjølv om det er ein fugl?

samlingsboksen_påske_hane

Jau, no skal du høyre; Høna er for tung! Andre spennande fakta om høner; dei badar i sand og mold for å rense fjærene. Vert du rein av å rulle deg i sandkassen? Og når høna søv, likar ho å vagle, eller balansere, på ein pinne. Korleis klarar ho å sove mens ho sit slik?

Som du kanskje hugsar frå forrige innlegg, så teikna eg og medstudenten min desse illustrasjonane i første klasse praksisen i -95. Eg har teke vare på både teikningane og notatane mine, og her deler eg dei med deg. Det er visse fordelar med å vere samlar…

Likte du bloggen, så del han med andre, det er engasjement som gjer det moro å blogge. <3 Kan du andre spennande ting om høner, hanar, egg og kyllingar, så del gjerne i kommentarfeltet.

Klem,

-Gudrun-

Kyllingen, ei vårsamling.

Snøen minkar på Snøhaugen min, og det er vår i lufta. I barnehagen er rugemaskina i full gong med utruginga av vårens kyllingar, i år skal dei få halde fram med å bu i barnehagen i eit splitter nytt hønsehus. Det vert eit spennande prosjekt, å få følgje kyllingane framover. (Eg har gitt beskjed om at eg ikkje vil ha noko ansvar viss eg må ta i dei…. Er litt småredd slike små skapningar… Ikkje sei det til nokon!)

samlingsboksen_vår_collage

 

Teikningane over her laga eg og ein medstudent då me hadde praksis i ein barnehage før påske, i 1995, altså for 20 år sidan. Eg har vokta og pleia dei, og brukt dei kvart år i barnehagen.

Me hadde laga ei samlingsopplegg som gjekk noko slikt som dette.

samlingsboksen_vår_egg_kylling

 

Kven var først? Høna eller egget?

Etter å ha starta samlinga, viste me fram eit egg, og spurde om ungane visste kva dette var. Me sende det rundt så alle fekk ta på det. (Dagens aktivitet var å måle på egg, dette fortalte me òg.)

Så byrja me med flanellografane våre. Hjå oss kom egget først.

samlingsboksen_påske_6

 

Deretter gjekk me vidare på korleis det ser ut inni.

samlingsboksen_påske_egget

Moro å forske, men for ein kvar pris?

Her er det òg sjølvsagt spanande å sjå korleis eit ekte egg ser ut inni, både rått og kokt. Ein ørliten historie frå barnehagen vår i fjor; Me forska, på dei egga som ikkje hadde levande kylling inni seg…. Tips; MÅ gjerast utandørs og med veldig mange lag gummihanskar på. Og ver førebudd på brekningar. Det luktar heilt hinsides. SÅ til samlinga; bruk ferske egg!

Inni egget er det ei oransje plomme, rundt ligg det noko blankt. Når me koker egget, vert dette blanke heilt kvitt.

Etter å ha sett på korleis egget ser ut inni, måtte me jo snakke om kva som kunne vekse inni egget.

Her ser de den vesle kyllingen som prøver å komme seg ut av egget. Han bankar og bankar.
Her ser de den vesle kyllingen som prøver å komme seg ut av egget. Han bankar og bankar.

Kyllingen har ei spesiell tann som han brukar til å hakke hol i egget med, og han er ferdig og klar til å komme ut etter å ha vorte ruga, anten i rugemaskin (slik som me har i barnehagen) eller av ei høne, som ligg oppå egga og varmar dei, i tre veker. I vår barnehage, har me kylling kalendar.

Songar om kyllingen høyrer påska til.

Her passar det godt med ein song, sjølvsagt slageren;

Ein liten kylling i egget låg,
han banka og banka og banka på.
Her er so trangt,
eg vil ut og gå,
peip han og ynka seg der han låg.
Hakk, hakke, hakk,
egget det sprakk,
og eit lite hovud ut av det stakk.

samlingsboksen_påske_kylling

Eg kan forresten ein annan song om kyllingar òg, og den handlar om kyllingane i hønsegarden.

Hanekyllingane

Veit du, veit du kva eg såg,
såg eit tidle morgon?
Hanekyllingane små,
sloss der uti garden.
Tvi, tvi, tvi,
men eg var først!
Tvi, tvi, tvi,
men eg er størst!
Kry av hanekammen
var dei alle sammen.

Heilt til slutt.

Likte du bloggen? Lærte du noko nytt? Del gjerne posten vidare! Neste post skal handle om mammaen og pappaen.

klem,
Gudrun

Mikkel Rev

Her kjem eit innlegg med masse bilder av Mikkel Rev. Han er nemleg fokusdokka mi i januar, og det vil komme fleire innlegg med tips til korleis ein kan bruke Mikkel i samlingsstunda og elles. Med tips til eventyr og songar, med fakta om reven osv. Og viss eg vert veldig modig og flink, kanskje ein liten videoblogg av meg og Mikkel Rev? Kven veit?

Kva bør eg ta med i innlegga om reven? Idemyldre gjerne med meg!

rev

mikkel

samlingsboksen_9

mikkel_halsavatnet_samlingsboksen

mikkel_rev_samlingsboksen

Godt nytt år til dei eg ikkje alt har sagt det til! Eg stod på eksamen eg hadde før jul, og jul vart det i heimen òg. Og no går det mest i okking over snøen om dagane…

Klem,

Gudrun.

Rett og gale, god og vond

Ting er ikkje alltid som dei ser ut...
Ting er ikkje alltid som dei ser ut…

Denne hausten har eg virkeleg fått brukt mine kreative forfattarevner. Takka vera god oppbacking frå helviktekst.no. Ho har oppmuntra meg til å dikte eventyr til dokkene mine, og eg har virkeleg fått blod på tann.

Eg har dikta nokre heilt nye eventyr, bl.a. om då Puslegrisen og Bæbæ Lillelam kom oppi trøbbel med Missjø Grybin. Og eg har teke tak i gamle, kjente eventyr, og lagt til ein Gudrun-twist. T.d. om grisane som skulle til sæters for å plukke bær og ekorna som skulle på fuglebrettet for å ete seg feite. Og det litt meir klassiske tre små griser og ulven eventyret.

Gudrun-twisten er at ting ikkje alltid er slik ein skulle tru, verda er ikkje god og vond, eller rett og gale. Og ei sak har alltid to sider, minst.

Veit du heile sanninga?
Veit du heile sanninga?

Dessutan er eg veldig glad i «happy endings». Derfor er det jo supert å dikte for barn, for då meiner eg det godt kan vere ein lukkeleg slutt. Eg veit at ikkje alle barn har det bra, men alle kan få drøyme seg bort i ei god verd.

Eg skreiv om Bjørnen og Reven, og sosial kompetanse, for ei tid tilbake. I eventyra mine får me sjå saka frå fleire sider, både den gode, t.d. grisane, og den vonde, Missjø Grybin. Å lære seg til å sjå heile biletet, å sjå andre sine synsvinklar, å ta forskjellege perspektiv, meiner eg er god sosial kompetanse. Eg drøymde at eg krangla med ein av kollegaene mine, like før me skulle begynne å jobbe i lag, og sjølv i draumen såg eg saka frå begge sider, eg såg kva me begge gjorde feil. (Eg er veldig glad for at me krangla i draume kvardagen, for eg har ikkje krangle med ho i den verkelege kvardagen.)

Då eg gjekk på lærarhøgskulen for «eit par» år sidan, fekk me utdelt eit eventyr, som eg hugsar hovudtrekka frå den dag i dag.

Det handla om det einsame trollet under brua, som var på jakt etter venner, men ikkje heilt visst korleis han skulle gå fram. Og enda opp forslått, blaut og sønderknust i elva.

Så i mine eventyr får storebroren, Pelle Gris eller den største Nøtteliten eit nytt personlegheits trekk. Storebroren, den klokaste av dei alle, ser den redde, lei seg Missjø Grybin eller sinte Dompappen. Gjenkjenner den einsame, redde personen bak den tøffe maska.

Dette er vel og bra i eventyret, men kva vil eg lære ungane med dette her? Kva er tanken bak desse eventyra? Riktig, me er tilbake til temaet mobbing, som eg jo har skrive om frå «offer-sida»tidlegare.

-Og du; det er ikkje alltid mobbaren har det så greit. Viktig å tenkje på det òg…

…skreiv eg i oktober 2013, og det står eg fortsatt for. Sjølvsagt er det feil framferd av trollet å skremme dei små bukkane, men han har ikkje lært nokon annan måte å gjere det på. Han brukar den einaste måten han veit om for å få merksemd, for negativ merksemd er betre enn inga merksemd….

No vil eg ikkje vere noko talerøyr for mobbarar, men det er viktig å hjelpe mobbaren til nye, meir hensiktsmessige måtar å gå fram på.  Torbjørn Røe Isaksen tek til ordet for å flytte mobbarar til ein annan skule. Kva skal eg seie om dette? Tja, viss nokon skal flyttast, så stemmer eg for mobbaren, altså. Men det finst betre måtar, trur eg.

Ei venninne løyste mobbeplagene til sonen på denne måten:

Guten vart plaga av ein annan gut i klassen. Så ho inviterte den andre guten med heim, slik at gutane kunne få ein betre relasjon.

Ein flott måte å reagere på.

Eg trur me må ta tak i relasjonen, slik som denne mora gjorde, me må lære ungane våre korleis dei skal vere mot andre. Me må lære dei (og oss sjølve?) å sjå saka frå fleire sider, sette seg inn i andre sin situasjon.

La oss løfte fram «Den gyldne regel».

Den gyldne regel

Likte du bloggen? Hugs å dele den med andre. Og skriv gjerne ein kommentar viss du har tankar om emnet.

Klem,
Gudrun

Fellessamling – igjen <3

Ok, som du veit, er eg veldig glad i samlingsstunda i barnehagen, men eg elskar fellessamling. Hjå oss er fellessamling ei samling med ca 55 ungar i alderen 1-(nesten)6 år og ca 15 vaksne i alderen 19-60.

handdokke av rev og bjørn
Reven fekk vere med i fellessamlinga, men utan kompisen Bamse Brakar. Mikkel Rev var konkret i to av songane, «Reven og rotta og grisen» og «Guten gjeter sauen».

I dag vil eg fortelje deg om ei ny fellessamling. Eg vart utfordra av styraren til å ta fellessamlinga på fredag, og tok det på meg utan betenkningstid. Eg elskar fellessamling!

Rammene våre var litt sette med at me skulle repitere songar frå forrige samling; RøysekattenGuten gjeter sauen, Ro til Siraland og Reven og rotta og grisen. Flotte tradisjonssongar frå Sogn.

Men eg og min makker kan ikkje ha ei samling utan dramatisering! Kva kunne me flette inn som teater her?

Eg kom fram til to ting;

  1. Alf Prøysen; Barnehagen har Du og jeg og dompappen som månadssong.
  2. Alle avdelingane jobbar no med ekorn, og brukar songen om Nøtteliten, som òg er Alf Prøysen sin.

Og så blanda eg innatt Bukkane me kjenner so godt frå før, og fekk eit heilt nytt eventyr.

Eventyret om dei tre små ekorna og den sinte dompappen.

Det var ein gong tre små ekorn som skulle på fuglebrettet for å gjere seg feite, og alle tre heitte dei Nøtteliten.
På vegen opp til fuglebrettet, måtte dei gå forbi greina til den sinte Dompappen.

Slik starta eventyret. (Og slutten var sjølvsagt ei overrasking som ingen hadde gjetta seg til. For eg har litt problemer med godt og vont. Ting er ikkje alltid slik dei ser ut.)

Samlinga gjekk slik:

Opning; Her i barnehagen
Oppvarming; eg har lært meg at det er lurt å varme opp stemma mi, og ungane er med på oppvarminga. Me tek nokre rundar med «Minne-monne-manne» og «Går du på glattis»
Boksen; Me har med boks, sjølvsagt. Og opp av den trekker me konkretar. Først ute var ein båt. Som skulle peike mot «Ro til Siraland», men me måtte ein tur innom Kristiansand og Sabeltann før me kom oss til Siraland. Og slik fortsetter det med dei tre andre songane. Røysekatt hadde me ikkje, så då begynte makkeren min å krabbe rundt på golvet og stjele sko som skulle førestille ost….
Eventyret; Ribbeveggen fungerte som tre, med eit grønt teppe på, me hadde med ein liten, tova dompapp. (Tova for sikkert snart 20 år sidan av underteikna då eg var 4H’ar…..) Og me hadde med tre små ekorn. På teppet og ribbeveggen hadde me hengt opp bilder av kongler og nøtter.
Avslutting; Alle legg seg på golvet og me syng «Trollmor» slik me pleier.

Hand- og fingerdokker. Rev, Bjørn, Sjiraff, Larven Aldrimett, griser og ulven
Handdokke av Rev, Bjørn, Sjiraff, Larve. Fingerdokker; tre små griser og ulven.

 Samlinga vara i 45 minuttar, og me var kjempe nøygde med responsen.

Likar du bloggen min, klikk på «Like»-knappen og del gjerne vidare. Og viss du vil «snakke» med meg, legg igjen ein kommentar.

Klem, Gudrun